Zulke risico´s!
Hij had geprobeerd te sturen. Zich uit de gevarenzone te manoeuvreren. Maar Strauss was er de man niet naar om zich te laten sturen.
‘Berlijn!’ zei hij. En hij zweeg. Hij boog zijn boerse rode kop over zijn bierpul en stulpte zijn wellustige, berekenende lippen over de schuimkop. Zijn onbehouwen gestalte, zo grof gebouwd dat het kostuum dat hij aan had aan alle kanten uitstak alsof het gekocht was in een tweedehands klerenwinkel. ‘Berlijn, wat een schijtstad!’
Boot-Jürgens boog zich bedachtzaam over het borrelglaasje dat hij had laten aanrukken, en schepte de suiker in zijn schnaps om met het elegante zilveren lepeltje. Strauss likte, toen hij zijn glas half leeg had gedronken zijn lippen af, en zette de bierpul op de bar met een klap die de barkeeper even zijn kant op deed kijken.
‘Je weet wat ze in München zeggen?’
‘Mmm?’
‘Ze zeggen, als het westen de oorlog verliest, gebeurt dat hier.’
‘Tuttut.’
Strauss lachte hard. ’Gelul natuurlijk,’ zei hij tevreden. ‘Het westen kan deze oorlog niet verliezen. Die lui in het oosten, de Lenin-brigade, ze weten het nog niet, maar hun tijd is voorbij. Wij weten dat wel, nietwaar. Als ze ooit de kans hebben gehad de zaak in hun voordeel te beslechten, dan was dat in de jaren vijftig. Toen ze het momentum van de geschiedenis aan hun kant hadden…’ Hij dronk zijn glas leeg, en keek naar de barkeeper. Die hield al een nieuw glas onder de tap.
‘Berlijn!’ zei hij. En hij zweeg. Hij boog zijn boerse rode kop over zijn bierpul en stulpte zijn wellustige, berekenende lippen over de schuimkop. Zijn onbehouwen gestalte, zo grof gebouwd dat het kostuum dat hij aan had aan alle kanten uitstak alsof het gekocht was in een tweedehands klerenwinkel. ‘Berlijn, wat een schijtstad!’
Boot-Jürgens boog zich bedachtzaam over het borrelglaasje dat hij had laten aanrukken, en schepte de suiker in zijn schnaps om met het elegante zilveren lepeltje. Strauss likte, toen hij zijn glas half leeg had gedronken zijn lippen af, en zette de bierpul op de bar met een klap die de barkeeper even zijn kant op deed kijken.
‘Je weet wat ze in München zeggen?’
‘Mmm?’
‘Ze zeggen, als het westen de oorlog verliest, gebeurt dat hier.’
‘Tuttut.’
Strauss lachte hard. ’Gelul natuurlijk,’ zei hij tevreden. ‘Het westen kan deze oorlog niet verliezen. Die lui in het oosten, de Lenin-brigade, ze weten het nog niet, maar hun tijd is voorbij. Wij weten dat wel, nietwaar. Als ze ooit de kans hebben gehad de zaak in hun voordeel te beslechten, dan was dat in de jaren vijftig. Toen ze het momentum van de geschiedenis aan hun kant hadden…’ Hij dronk zijn glas leeg, en keek naar de barkeeper. Die hield al een nieuw glas onder de tap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten