27. Konopka

[Wat voorafging]

Dat soort dingen. Dezelfde vreemde mengelmoes van onhandigheid en uitgekooktheid die je ook wel in haar krantenstukken vond. Misschien maar goed dat ze van zijn radar verdwenen was. Ze was een ongewone vrouw, Irmgard Konopka. Een gevaarlijke vrouw. Een extremiste? Misschien. Geen terroriste. die waren nog niet uitgevonden in ‘65. Maar een communiste zonder enige twijfel. Gerade Nun werd en wordt nog steeds gesubsidieerd vanuit de Zone, en zij en Stuhl hadden er verscheidene keren gereisd. Ergens in die tijd maakten ze zelfs furore toen ze er op een of andere manier in slaagden de hoofdredacteur van Die Zeit met zijn rechterhand er toe te brengen de DDR te bezoeken. Platte propaganda natuurlijk, maar de intellectuelen uit Beieren voelden de tijdgeest haarfijn aan en lieten zich lachend voor een karretje spannen, zolang ze het idee hadden dat ze zelf de koers bepaalden. Stupide idioten. Zeker als je bedenkt hoe ze tegenwoordig moord en brand schreeuwen over een terroristische dreiging die ongeveer net zo gevaarlijk is als een rit in de draaimolen op de kermis. Herman Lösch die zich met opgestoken vuist in een politiewagen laat duwen. Een bankoverval waarbij de overvallers achtduizend mark buitmaken, maar een doos met 97.000 mark over het hoofd zien. De onschuld! Het zijn niet eens communisten. Daar zijn ze godverdomme te eigenwijs voor. Al laten ze zich natuurlijk gretig betalen uit de partijkassen van de Zone. Naar je mag aannemen. Bewijzen zijn er tot dit moment niet gevonden, maar dat is misschien eerder een kwestie van competentie dan van feiten. Bundeskriminalamt. Sicherungsgruppe Bonn. Coördinatiepunt Politiek Gemotiveerde Gewelddaden. In werkelijkheid had je het natuurlijk over een knipseldienst, met als hoofddoelstelling het zoethouden van de politiek. En het zaaien van paniek bij onnozele halzen van de Kriminalpolizei.
Bij de Grenzschutz deed hij nuttiger werk.