‘Als Gerda voor deze keer de dienstberichten ronddeelt,’ zegt Gutschein. ‘Dat kan denk ik wel. En dan kunnen we misschien even de balans opmaken van wat we op het moment onderhanden hebben.’
Hahn knikt, en geeft een beknopt overzicht van wat hij maandag heeft gedaan. Na Hahn is Weiss aan de beurt. Die deelt mee dat hij bezig is met twee meldingen, een uit Oberhausen, een uit Dortmund. Drugskwesties. ‘En Herr Kaminsky heeft me gevraagd naar Keulen te gaan in verband met een poging tot kidnapping. Ik zou…’
Hij stopt, en kijkt naar de deur van de conferentiezaal die open gaat.
Gerhard komt binnen, met zijn regenjas nog aan. Hij kijkt vluchtig het vertrek rond, en deelt dan mee dat hij voorlopig niet op kantoor zal zijn. Gerda Pfau grijpt onthutst naar de agenda.
‘Maar hoe moet dat nou?’
‘Regel dat maar met Fischler.’
‘Die is er pas morgen weer,’ zegt Drechsler.
‘Ik kom alleen even langs om de stukken op te halen over het Roodfront.’
Kaminsky kijkt op uit zijn papieren.
Gerhard kijkt Drechsler aan. ‘Het meeste zal in uw archief zitten?’ zegt hij.
‘Eh, nee,’ zegt Drechsler verbouwereerd. ‘Die zijn eh… Vallen die niet onder Herr Kaminsky?’
‘Ja?’ zegt Kaminsky.
‘Ligt alles bij jou?’ zegt Gerhard.
‘Ja. En dat blijft ook zo,’ zegt Kaminsky vastbesloten.
‘Gerd,’ zegt Gerhard verzoenend, ‘toe nou.’
‘Ha.’
‘Maak het nou niet moeilijker dan nodig is.’
‘Wat bedoel je?’ vliegt Kaminsky op. ‘Jij….’
‘Jij?’
Gerhard wacht maar Kaminsky doet er het zwijgen toe.
‘Ik heb de stukken nodig, Gerd,’ zegt Gerhard.
Kaminsky schudt koppig zijn hoofd. ‘Ik sta ze alleen af in opdracht van Herr Fischler,’ zegt hij.
‘Die is er morgen pas.’
‘Dan wacht je maar tot morgen,’ zegt Kaminsky.
Gerhard kijkt hem even aan en haalt dan met een kleine glimlach zijn schouders op. Hij draait zich om en loopt de conferentiezaal uit. Kaminsky blijft een ogenblik bewegingsloos zitten, maar dan springt hij overeind.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten