[Wat voorafging]
Gerhard kijkt naar het bezorgde gezicht van de man naast hem.
‘Goed dan,’ zegt hij. ‘Het is, je weet wel, we willen iemand in die club parachuteren. Een informant, en als dat goed gaat, proberen we het zo te schuiven dat hij de touwtjes een beetje in handen krijgt.'
‘Een infiltratieklus?’
‘Het gaat buiten het Coördinatiepunt om. De opdracht komt rechtstreeks uit Wiesbaden.’
‘En dat meisje…?’
‘Dat meisje en Pohl, die doen niet ter zake. Die moeten zich er niet mee gaan bemoeien. Dat is alles. Het draait om die Mehmet.’
‘Hij wordt de informant?’ zegt Winckelmann ongelovig.
‘Zijn kut,’ zegt Gerhard.
Winckelmann schudt het hoofd. ‘Hoe ver ben je met hem?’ vraagt hij.
‘Aardig ver.’
‘En Konopka?’
‘Dat weet ik niet.’
‘Zij is de grote vis.’
‘Als het Konopka ís.’
‘Hoe bedoel je? Daar twijfel je aan?’
Maar daar gaat Gerhard niet op in. ‘Wil je meedoen?’ vraagt hij.
Winckelmann kijkt bedenkelijk. ‘Dit is een zaak van het BKA, he?’ zegt hij.
‘In samenwerking met de Veiligheidsdienst.’
‘Ik weet niet,’ aarzelt Winckelmann. Maar zijn nieuwsgierigheid is hem al de baas.
‘Morgen de finale,’ zegt Gerhard. ‘Zonodig overmorgen.
‘Wat ga je doen?’
‘Ik ga hem afmaken. Als je wilt, kun je erbij zijn.’
‘Je verhoort hem in de cel,’ zegt Winckelmann afwerend.
‘Morgen niet,’ zegt Gerhard. ‘Morgen laat ik hem naar een verhoorkamer brengen.’
Ze lopen de parkeergarage in. Even later staan ze bij de auto. Gerhard kijkt op zijn horloge. Het is half zes. ‘We rijden naar Düsseldorf, zegt hij. ‘Naar je kantoor. Dan kunnen we de zaak doornemen.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten