Sophie Kirchhoff. Zij is Magda’s oudste vriendin. Hoewel, misschien moet je dat omdraaien. Magda zelf is Sophies oudste vriendin. Sophie is 32 en zij 46. En dan nog is het een, een ongeoorloofde vereenvoudiging heet dat, denkt Magda. Want haar relatie met Sophie is ingewikkelder dan een gewone vriendschap. In ieder geval kent ze Sophie sinds die vier was. En zijzelf 18. Dat was in de oorlog. Ze waren Rusland al binnengevallen, en als ze zich goed herinnerde was haar vader al opgeroepen om zijn steentje bij te dragen aan de Duitse oorlogsinspanning, maar nog niet vertrokken. Sophies vader was overste in de Wehrmacht en vocht in die tijd op de Balkan. Sophies moeder fokte rashonden, Afghanen, die in kennels werden gehouden in een bijgebouw. Ze kwamen nooit binnen, maar of de een of andere manier waren ze in het hele huis te ruiken. Wat haar ook weer op een of andere manier aan Emmerich Gerhard doet denken. Die een hekel heeft aan honden. Maar Emmerich kende ze toen natuurlijk nog niet. De familie Kirchhoff woonde maar een paar huizen bij de Kindts vandaan. Haar vader en die van Sophie schaakten soms. Maar dat was voor ‘39. Zelf was ze nog nooit bij de Kirchhoffs geweest. Haar moeder en mevrouw Kirchhoff konden het niet goed met elkaar vinden. Maar in de oorlog veranderde dat. Sophies vader was bijna nooit thuis. Die vocht immers, eerst op de Balkan, en later aan het oostfront. En mevrouw Kirchhoff had het natuurlijk, net als iedereen, niet gemakkelijk om de eindjes aan elkaar te knopen. Vanaf ‘42 begon ze van tijd tot tijd een beroep op Magda te doen, om te helpen bij het verzorgen van de honden. Ze deed dat graag. Ze hield van de mooie en aanhankelijke dieren. En het duurde niet lang of ze maakte, meestal in het gezelschap van Sophie - die een bewegelijke en voor die tijd opmerkelijk mollige kleuter was - dagelijks een ronde langs de kennels. Schoonmaken, voer bijvullen, verzorging. De Afghanen hadden schrik van de onvoorspelbare Sophie, maar als zijzelf hun lange zijige vachten kamde, lieten ze dat zuchtend van genot toe.
woensdag 23 november 2022
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
414. Epiloog
[ Wat voorafging] Het is rond deze tijd dat Norbert Gutschein, als hij op zijn gewone tijd op het kantoor verschijnt, in de gang Gerda Pfa...
-
[Wat voorafging] De map met stukken over de arrestaties in Zehlendorf ligt helemaal onder op de stapel. Uit de dagtekening blijkt dat hij al...
-
[Wat voorafging] Tien, twintig jaar christendemocratie. Boot-Jürgens’ wandelstok tikt, terwijl hij terug naar huis loopt, woedend zijn stap...
-
[Wat voorafging] Ze drinken koffie aan de Rathausufer, bij de Oude Haven. Onder jagende wolken waaruit zo nu en dan een spatje regen valt. D...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten