Uit de zak van zijn colbert trekt Gutschein een exemplaar van een andere krant, de Bildzeitung van die ochtend, met op de voorpagina een foto van een tanige dertiger, met een schreeuwerig colbert aan en een pet op het hoofd. Hij staat bij de zwaar beschadigde voorgevel van een autoshowroom. Daaronder in de gebruikelijke chocoladeletters: ‘Aanslag in Kleefeld. Autohandelaar tast in duister.’ En een verwijzing naar pagina zes, waar een interview is afgedrukt met de ontdane steunpilaar van de samenleving. Gutscheins vinger wijst op de slotalinea, waarin wordt meegedeeld dat uit het politieonderzoek is gebleken dat bij de explosie van vrijdag jongstleden een springstof is gebruikt die bekend staat onder de naam ‘anso’, een mengsel van stookolie en ammoniumnitraat, tot ontploffing gebracht met behulp van een detonator. Naar de daders van de aanslag werd nog gezocht. De politie had aanleiding om te vermoeden dat de daders in links-extremistische hoek gezocht moesten worden. Plus nog wat van de deels zalvende, deels opruiende frasen waar de Bildzeitung het patent op heeft.
Adalbert Fischler schuift de krant weg.
‘Dankuwel,’ zegt hij.
Gutschein kijkt hem even verward aan, en verlaat dan behoedzaam achteruitlopend het vertrek. Fischler pakt de telefoon en draait het interne nummer van Gerda Pfau. ‘Fräulein Pfau,’ zegt hij, ‘heb ik goed gezien dat Herr Kaminsky vanmorgen weer op kantoor is verschenen? wilt u hem vragen bij mij te komen?’
Even later schuift de kleine senioronderzoeker hijgend in de stoel die tegenover zijn bureau staat. Kaminsky ziet er niet goed uit, merkt Fischler dadelijk op. Grauw, ineengezakt, bijna of hij nog is gekrompen sinds hij zich voor het laatste op kantoor heeft vertoond. Hij maakt een hulpeloos gebaar.
‘Ik weet het niet,’ zegt hij.
Hij is er pas weer sinds vanochtend en hij is nog volop bezig de draden te uit elkaar te halen die bij zijn afwezigheid in de war zijn geraakt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten