‘Hannah Maas,’ zegt Drechsler gretig, ‘wat denk je, kan zij er iets mee te maken hebben?’
‘Met die aanslag?’ zegt Hahn op gezaghebbende toon. ‘Nee, dat was de infiltrant. Dat is toch duidelijk. Dat was die, hoe heet hij ook weer.’
‘Mehmet Schneider,’ zegt Weiss behulpzaam.
‘Het is toch allemaal zonneklaar,’ herneemt Hahn. ‘Onze Herr Gerhard heeft die Schneider gerekruteerd, als infiltrant in het Roodfrontgebeuren.’ Hij kijkt Weiss aan. ‘Dinsdag heeft hij explosieven besteld.’
‘Slagpijpjes,’ zegt Weiss.
‘Een proefbestelling meende onze mislukkeling,’ grijnst Hahn. ‘Nou, we hebben gezien hoe de proefneming is uitgevallen.’
Hij maakt zijn sigaret uit, en kijkt op zijn horloge. ‘Oef,’ schrikt hij, ‘al half tien. Düsseldorf wacht. En ik moet nog kopieën maken.’ Hij staat haastig op en verlaat de keuken.
‘Maar die Hannah…’ begint Drechsler peinzend.
‘Weet je,’ zegt Weiss, ‘ik ben vorige week nog even in Hannover geweest. Praatje maken op de kerkelijk bureau. Campe, je weet wel. En die Hannah Maas he, die is verdwenen.’
Hij kijkt Drechsler veelbetekenend aan.
‘Die is spoorloos verdwenen,’ benadrukt hij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten