Later die middag, tegen vier uur, zit Gutschein op zijn kamer. Hij is in opdracht van Fischler bezig een persbericht op te stellen, dat is bedoeld om de aandacht af te leiden van de aanslag in Kleefeld. Een overzicht van politiek gemotiveerde gewelddaden in de hele Bondsrepubliek, gedurende de maand oktober. Veel valt er eigenlijk niet te melden en nieuws is er niet bij. Sinds de spectaculaire aanslag van 22 september, de ‘Dreischlag’ waarbij het Roodfront tegelijkertijd drie banken heeft overvallen, is het stil geweest aan het politieke front. Gutschein kan zich nauwelijks voorstellen dat wat hij te melden heeft veel belangstelling zal wekken op de redacties waar het persbericht terecht zal komen.
Als hij even peinzend achteroverleunt, gaat de deur van zijn kamer aarzelend open.
Gerda Pfau komt binnen.
‘Stoor ik, Herr Gutschein?’
‘Nee, komt u binnen.’
‘Het is eigenlijk dat…’
Ze kijkt hulpzoekend om zich heen.
‘Weet u, ik vind het zo erg allemaal.’
‘Wat vind u erg?’
‘Al dat geklets, hier op het bureau.’
‘Gaat u even zitten.’
Ze gaat zitten als een schoolmeisje, met twee handen haar jurk uitstrijkend voor ze zich op de stoelzitting laat zakken. ‘En wat er allemaal over Herr Gerhard wordt gezegd!’
‘Zoals?’
‘Hij is geen moordenaar. Dat ze zulke dingen kunnen denken.’
Gutschein haalt zijn schouders op, en gaat daar niet op in.
‘Hij is een heel verbitterde man. Ik denk dat hij veel nare dingen heeft meegemaakt.’
‘Zoals?’
‘Hij heeft zijn vrouw verloren…’
‘Zijn vrouw verloren?’
‘Zijn vrouw verloren?’ echoot een stem achter hen. Gutschein kijkt op en ziet Hahn in de deuropening staan, een sigaret in zijn mond, en een map in zijn handen. Ook Gerda Pfau kijkt om.
‘Het is echt zo, hoor,’ zegt ze verschrikt.
‘Ach nee, dat is kletsplaat,’ zegt Hahn. ‘Die is bij de feministen gegaan.’
‘Nee toch.’
‘Reken maar,’ grijnst Hahn. ‘Zij is Magda Gerhard, van de Kinderladen in Mülheim. De vriendin van Sophie Kirchhoff.’
‘Sophie Kirchhoff?’ zegt Gutschein. ’Wie is dat?’
‘Onbevredigd vrouwtje,’ zegt Hahn.
‘Waar heb je het over?’
‘Speurwerk,’ zegt Hahn tevreden. Hij legt de map die hij bij zich heeft op Gutscheins bureau. ‘Dienstbericht,’ zegt hij, ‘van de politie in Mülheim. Proces-verbaal van een verklaring van de man van die Kirchhoff. Een zekere Dreyfuss. Konopka, weet je wel, Irmgard Konopka, die is vorige maand in Mülheim geweest. Ten huize van mevrouw Magda Gerhard. Ik heb het document maar even opzij gelegd. Het is misschien niet zo handig om onze Herr Gerhard daarmee lastig te vallen.
‘Nee, meneer Hahn,’ zegt de Pfauin angstig. ‘Dat wil ik echt niet horen.’
Ze schuift haastig haar stoel naar achteren en vlucht Gutscheins werkkamer uit.
‘Getikt,’ zegt Hahn.
‘Wat wil je?’ zegt Gutschein onvriendelijk.
‘Ik weet niet,’ zegt Hahn. Maar ik dacht aan dat persbericht van je.’
Hij grijnst. ‘Misschien kun jij er iets mee?’ zegt hij.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
414. Epiloog
[ Wat voorafging] Het is rond deze tijd dat Norbert Gutschein, als hij op zijn gewone tijd op het kantoor verschijnt, in de gang Gerda Pfa...
-
[Wat voorafging] De map met stukken over de arrestaties in Zehlendorf ligt helemaal onder op de stapel. Uit de dagtekening blijkt dat hij al...
-
[Wat voorafging] Tien, twintig jaar christendemocratie. Boot-Jürgens’ wandelstok tikt, terwijl hij terug naar huis loopt, woedend zijn stap...
-
[Wat voorafging] Ze drinken koffie aan de Rathausufer, bij de Oude Haven. Onder jagende wolken waaruit zo nu en dan een spatje regen valt. D...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten