En dan is het ook nog bijna Sint Nicolaas, en er kan natuurlijk geen sprake van zijn om dat over te slaan. De jongens moeten toch al zoveel missen. Magda heeft Sophie vorige week meegesleept naar het centrum om inkopen te doen, en dat is wel een beetje uit de hand gelopen. Het plan is om wat kleine cadeautjes te kopen voor de jongens, maar als de vrouwen thuiskomen en de auto uitladen, moeten ze drie keer lopen voor ze al hun aankopen in de veilige haven hebben.
Die vrijdagavond gebruiken ze om de cadeautjes in te pakken. Penny doet niet mee. Zij is op de een of andere manier helemaal in haar wiek geschoten, wat ze uit door gemopper over de rommel in huis, scherpe opmerkingen tegen de jongens, en aan tafel door stijf rechtop, zonder iets te zeggen, haar bord leeg te eten. Na het eten verdwijnt ze naar boven. Om aan haar boek te werken, zegt ze.
Nou ja!
Het inpakken valt tegen. Sophie en Magda beginnen eraan, als de jongens naar bed zijn. Maar eigenlijk hebben ze er geen van beiden veel zin in. Ze halen de cadeaus van de vliering boven de bijkeuken, waar ze waren opgeborgen, en beginnen zwijgend de teddyberen, een hippe speelgoedtelefoon, een garage, boeken, en wat ze verder nog allemaal hebben aangeschaft in Sint-Nicolaaspapier te wikkelen. Op de achtergrond staat de televisie aan. Een actualiteitenprogramma, waarin wordt ingegaan op het bezoek dat Bondskanselier Willy Brandt dit weekend aan Polen brengt. Oostpolitiek. Oder-Neisse-grens. Harde, zelfverzekerde mannenstemmen die voors en tegens, voordelen en nadelen tegen elkaar afwegen. Om tien uur heeft Sophie er genoeg van, ze zet de televisie uit. Daarna zitten ze zwijgend bij elkaar, en kijken naar de hoop kleurige pakjes die ze hebben gefabriceerd.
‘Penny is boos,’ zegt Sophie uiteindelijk weifelend.
‘Geef haar eens ongelijk,’ zegt Magda.
‘Het is haar scheiding toch niet,’ zegt Sophie.
‘Maar daarom hoeft ze het toch niet leuk te vinden.’
‘Denk je…’ begint Sophie weifelend. Ze zwijgt. ‘Meneer Weininger is wel heel attent,’ zegt ze dan.
‘Meneer Weininger is een prutser,’ zegt Magda kwader dan ze eigenlijk wil.
‘Ja he? Advocaten hebben er ook belang bij, he, om een zaak ingewikkeld te maken.’
‘Dat bedoel ik niet,’ zegt Magda.
‘O,’ zei Sophie.
Ze zwijgen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
414. Epiloog
[ Wat voorafging] Het is rond deze tijd dat Norbert Gutschein, als hij op zijn gewone tijd op het kantoor verschijnt, in de gang Gerda Pfa...
-
[Wat voorafging] De map met stukken over de arrestaties in Zehlendorf ligt helemaal onder op de stapel. Uit de dagtekening blijkt dat hij al...
-
[Wat voorafging] Tien, twintig jaar christendemocratie. Boot-Jürgens’ wandelstok tikt, terwijl hij terug naar huis loopt, woedend zijn stap...
-
[Wat voorafging] Ze drinken koffie aan de Rathausufer, bij de Oude Haven. Onder jagende wolken waaruit zo nu en dan een spatje regen valt. D...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten