Het eind van het liedje is dat Raabe met zijn gevolg afdruipt naar vrienden van Liliane, een echtpaar met twee jonge kinderen, dat doceert aan de universiteit. Konopka zelf en Kranz slapen die nacht in een hotel, waar ze tot in de kleine uurtjes monopoly spelen. De volgende ochtend staan ze om negen uur opnieuw bij het afgesproken verzamelpunt op het Hauptbahnhof. Bauschwitz verschijnt daar al tegen tienen. Hij is die nacht met de auto uit Berlijn vertrokken. Wanneer de anderen komen? Hij weet het niet. Er is in Berlijn nog iets gaande. Maar daar is niet iedereen bij betrokken. Waar worden ze ondergebracht?
Opnieuw ruzie. Geschreeuw. Tot Konopka daar een eind aan maakt en met Kranz vertrekt om iets te regelen. En dat lukt ook nog. Via een makelaar weet ze een vakantiebungalow te huren in Wörth, een kilometer of vijftig ten zuidoosten van de stad.
Als ze halverwege de middag terugkomen bij het Hauptbahnhof is daar van de andere groepsleden nog niemand gearriveerd. Bauschwitz zit met Raabe, Liliane en Astrid bier te drinken in de stationsrestauratie. De sfeer is nog steeds om te snijden. Zelfs Bauschwitz heeft het virus opgelopen. Ja, snauwt hij, hij heeft naar Berlijn gebeld. Ze zijn op weg. Maar het nieuws is niet goed. Hans heeft met Schöngeist en onduidelijke ‘anderen’ die ochtend een overval uitgevoerd op een bankfiliaal. Er is daarbij veel geld buitgemaakt, maar er is ook het een en ander misgegaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten