326. Treppke

[Wat voorafging]

Ze slaat een blad om in haar dossiermap.
Gerhard kijkt onbewogen op het papier dat ze voor zich heeft.
‘Clandestiene operaties?’ zegt ze op vragende toon.
Gerhard verkilt. ‘Ik weet niet?’ zegt hij.
‘Sectie Vier,’ zegt ze. ‘Dat is een semilegale organisatie die heeft bestaan tot 1966. En die heeft gefunctioneerd, tenminste vanaf 1955. Of nog eerder?’
‘Ik ben niet gemachtigd om daar mededelingen over te doen,’ zegt Gerhard.
‘Sectie Vier had tot doel kwesties op te lossen van criminele of van politieke aard die niet langs de normale juridische weg konden worden afgehandeld,’ gaat ze verder. Formeel maakte de sectie deel uit van de Verfassungsschutz, maar de facto functioneerde ze volledig zelfstandig. ‘Sectie Vier is in de loop van de jaren herhaaldelijk in opspraak gekomen, maar dat is steeds politiek afgedekt. Uiteindelijk zijn deze activiteiten gestaakt. Een belangrijk probleem was dat er voor de operaties herhaaldelijk gebruik werd gemaakt van medewerkers die later niet van onbesproken gedrag bleken.’ Ze kijkt Gerhard aan, maar die maakt geen aanstalten om te reageren.
‘Zeg maar neonazi’s,’ zegt Treppke.
Gerhard reageert nog steeds niet.
‘Metzger, Kasinke, Schulze... Zeggen die name u iets?’
Gerhard staat op.
‘Het spijt me,’ zegt hij. ‘Ik denk dat we klaar zijn.’
‘Pardon?’
Gerhard knoopt zijn regenjas dicht.
‘Als u meer over Sectie Vier wilt weten,’ zegt hij, ‘raad ik u aan contact op te nemen met de president van het Kriminalamt. Klaus Bödel. Die kan u ongetwijfeld op de hoogte brengen van wat u gerechtigd bent te weten.’