Ze halen hem pas de volgende ochtend weer op, nadat hem een Amerikaans ontbijt is geserveerd met pannenkoeken en zelfs een schaaltje met stukjes watermeloen. De Amerikaan is dit keer niet bij de ondervraging aanwezig. Het is weekend tenslotte. Maar Gerhards beide andere ondervragers zijn present.
Dit keer gaat het er heel anders aan toe dan de dag tevoren. Aan het begin van de ondervraging brengt Gerhard het telefoontje van de journalist van Die Zeit ter sprake. Maandag jongstleden.
‘Ja?’
‘Dat ging over de operatie die ik uitvoerde,’ zegt hij. ‘Die jongeman was er tot in detail van op de hoogte.’
‘Hmhm.’
‘Ik begreep daaruit dat er gelekt was,’ zegt hij. ‘De zaak lag op straat.’
Hij weidt uit over de politieke implicaties. Ze laten hem rustig uitpraten, maar tonen niet de geringste belangstelling. ‘Ja, ja,’ zegt de oudste van zijn ondervragers. ‘ Sinds de oorlog is er veel veranderd, Herr Gerhard. Vrijheid en democratie. Transparantie. Dat is waar het nu om draait. Dat is wat hier nu moet wortelschieten.’
Gerhard zwijgt. Zijn ondervragers zwijgen.
Tot de jongste het woord neemt. Kent Herr Gerhard, zegt hij, terwijl hij in zijn papieren neust, kent hij Manuel Lopez?
Gerhard knikt, toch enigszins verbaasd.
Die kent hij?
‘Lopez was een van de lijfwachten van Mehmet Schneider,’ zegt Gerhard.
‘Dat is correct.’
‘Lopez is dood,’ zegt zijn collega.
‘Dat spijt me zeer,’ zegt Gerhard.
‘Zijn lichaam is aangetroffen…’
Gerhard luistert onbewogen.
‘Daar is u niets over bekend?’
Hij zwijgt.
‘Op maandagmorgen 1 december, nadat u een heel onbevredigend interview hebt gehad met mevrouw Gudrun Treppke van onze dienst, hebt u een bezoek gebracht aan Herr Kommissar Dehmel van de Recherche in Oberhausen. U hebt daar de rapporten opgevraagd van de surveillance die vanaf 3 november door de Recherche in Oberhausen op Moritz Schneider is uitgevoerd…’
Hij knikt.
‘Waarom?’
‘Losse eindjes,’ zegt hij.
‘Losse eindjes, wat voor losse eindjes,’ zei de hoofdondervrager.
‘Uw operatie was op dat moment beëindigd,’ zegt zijn collega.
‘Is dat zo?’
‘Uw operatie was mislukt. Dat hebt u zelf toegegeven, in uw gesprek met mevrouw Treppke.’
‘Dat is juist.’
‘Dus wat voor losse eindjes?’
Hij haalt onwillig zijn schouders op.
‘U wilt ons dat niet vertellen?’
‘Jawel,’ zegt hij. ‘Als u dat wilt weten, vertel ik u dat.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten