373. Gutschein

 [Wat voorafging]

Joska neemt het nog een stuk ernstiger op dan Saskia. Gutschein belt hem die vrijdagmorgen en ze maken een afspraak in de middag, in een café dicht bij Bremers werk. De jurist is geschokt.
‘En wat is er met die informatie gebeurd?’ vraagt hij.
Gutschein haalt zijn schouders op. ‘Dat weet ik niet,’ zegt hij.
‘Dat weet je niet?’
‘Het waren collega’s die ermee kwamen. We hebben ze geadviseerd ermee naar de politie te gaan.’
‘En hebben ze dat gedaan?’
‘Misschien.’
‘Misschien, misschien.’
‘Wat vind jij dat ik moet doen?’
‘Vertrouw je die collega’s?’
Gutschein bijt op zijn onderlip. ‘Het zijn rare lui,’ zegt hij.
‘Je kunt het daar niet bij laten hoor.’
‘Maar wat kan ik doen.’
Bremer zoekt al in zijn portefeuille.
‘Hier,’ zegt hij, terwijl hij Gutschein een kaartje toesteekt. ‘Dit is wat je moet doen.’
Gutschein kijkt op het kaartje.
Bundesanwaltschaft.
Er staat een naam op. En een telefoonnummer.
‘Wat is dit?’ vraagt hij verward.
‘Het kantoor van de procureur generaal in Karlsruhe,’ zegt Bremer. ‘Bel dit nummer. Vandaag nog. Deze man kan je verder helpen.’

‘Denk je echt,’ zegt Gutschein, nog steeds onzeker. ‘Denk je echt dat dat nodig is?’