Het is laat in het jaar en het weer wordt met de dag herfstiger. De bladeren van de linden aan de Liebknechtstrasse beginnen geel te worden en vallen af. Op het kantoor van de Sicherungsgruppe glijden de dagen rimpelloos voorbij. Donderdag de zestiende maakt Gerhard een reis naar Berlijn, om met commissaris Klug te spreken over de arrestatie van Lösch. Klug blijkt oké. Geen nazi. Een solide politieverleden. Misschien een beetje een verbitterde man. Dat herkent Gerhard wel. Ze eten samen en speculeren over de radicalen. Ze zijn het erover eens dat het Roodfront een duidelijke stap vooruit is. Een escalatie. Maar het zijn nog steeds amateurs. Bijna aandoenlijk. Klug vertelt hem details die niet in de officiële dossiers terecht zijn gekomen. Er zijn pogingen gedaan om de groep te infiltreren. Maar dat is uitgelopen op een reeks smadelijke mislukkingen.
‘Wat was het probleem?’ vraagt Gerhard.
‘De infiltranten waren professionals,’ zegt Klug. ‘Die vielen natuurlijk gelijk door de mand.’
Hij heeft gehoord dat Staüberle bezig is een volkswagenbusje om te bouwen tot helikopter. Met als doel uiteraard om Lösch uit de gevangenis in Tegel te bevrijden. Daar kunnen ze wel om lachen. En ze drinken er op. Over Irmgard Konopka heeft Klug niets te melden. ‘Spoorloos,’ zegt hij. ‘Waarschijnlijk zit ze ergens in een safehouse pamfletten te schrijven, waarin ze uitlegt waarom het nodig is over te gaan van loze protesten naar de revolutionaire praxis. Sexy vrouw trouwens. Ken je haar?’
Het weekend blijft Gerhard in Berlijn. Hij heeft een teleurstellend rendez-vous met Debbie Kelsoe in de gevangenis van Tegel. Kelsoe is niet van plan haar mond tegen hem open te doen. Hij maakt ook van de gelegenheid gebruik om kennissen op te zoeken. Collega’s van de douane. Van de Verfassungsschutz. Collega’s uit de tijd van de clandestiene activiteiten. Allemaal tamelijk ontevreden. Gefrustreerd. Het is meer dan drie jaar geleden dat er een serieuze actie heeft plaatsgevonden. Er zijn er zelfs die menen dat dat soort acties definitief van de baan is. Maar bewijs daarvoor heeft niemand. Over de radicalen heeft iedereen wel iets te melden. Maar dat gaat niet verder dan de gebruikelijke prietpraat. Seks en drugs en rock and roll. Terroristische activiteiten? Laat me niet lachen.
Het weekend blijft Gerhard in Berlijn. Hij heeft een teleurstellend rendez-vous met Debbie Kelsoe in de gevangenis van Tegel. Kelsoe is niet van plan haar mond tegen hem open te doen. Hij maakt ook van de gelegenheid gebruik om kennissen op te zoeken. Collega’s van de douane. Van de Verfassungsschutz. Collega’s uit de tijd van de clandestiene activiteiten. Allemaal tamelijk ontevreden. Gefrustreerd. Het is meer dan drie jaar geleden dat er een serieuze actie heeft plaatsgevonden. Er zijn er zelfs die menen dat dat soort acties definitief van de baan is. Maar bewijs daarvoor heeft niemand. Over de radicalen heeft iedereen wel iets te melden. Maar dat gaat niet verder dan de gebruikelijke prietpraat. Seks en drugs en rock and roll. Terroristische activiteiten? Laat me niet lachen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten