Diezelfde middag regelt Gerhard dat Hannah Maas wordt vrijgelaten. Daarna zoekt hij haar zelf op. Hij neemt Rochus Winckelmann mee. ‘We gaan u vrijlaten,’ zegt hij tegen het meisje.
‘Vrijlaten?’
‘We zien geen aanleiding om de voorlopige hechtenis te verlengen.’
‘Ik…’
‘Een betreurenswaardige aangelegenheid, Fräulein Maas,’ gaat hij verder.
Ze kijkt hem met grote, vochtige ogen aan.
‘Eigenlijk onbegrijpelijk,’ zegt hij onverbiddelijk
‘Er is…’
‘Een jonge vrouw als u, zoiets verwacht men toch helemaal niet.’
Er komt iets opstandigs in haar gezicht. ‘Ik wilde een bijdrage leveren aan de strijd,’ zegt ze parmantig.
‘Aan de strijd, aan welke strijd?’
‘U ziet dat natuurlijk anders.’
‘U wilde mevrouw Konopka helpen.’
Ze kijkt hem nu ronduit uitdagend aan.
‘Maar u kwam in iets heel anders terecht, he?’
‘Wat bedoelt u?’
‘Die Mehmet Schneider, dat is een hele leuke knul, maar het verhaal dat hij u opdiste over het Roodfront, dat was natuurlijk bullshit. Net als Bauschwitz, en, hoe was het ook weer, Harpo. Aardige jongens, maar met het Roodfront heeft dat allemaal niets te maken. Criminelen, juffrouw Maas. Drugsdealers. Plaatselijke figuren, bij de politie bekend.’
Daar heeft ze niet van terug. ‘Maar Irmgard Konopka,’ zegt ze verward.
Gerhard glimlacht. ‘De revolutionaire, he? Ja, dat is nog een beetje onduidelijk. Daar doen we nog onderzoek naar.’ Hij kijkt haar uit zijn ooghoeken aan. Haar geschokte, witte gezicht. De wijd opengesperde ogen. ‘Maar mevrouw Konopka was het in ieder geval niet,’ gaat hij verder. ‘Dat hebben we nagegaan. Dat snapt u wel. Dat zou belangrijk nieuws zijn, als die hier opdook. Maar dat is dus absoluut niet zo. Mevrouw Konopka zit hoog en droog in Berlijn.’
Ze gaat op haar kruk zitten. Zet haar ellebogen op tafel, en legt haar hoofd in haar handen.
‘U bent, hoe zal ik het zeggen, u bent een beetje op het verkeerde been gezet.’
Ze kijkt hem aan.
‘Ik hoop dat het een les voor u is geweest.’
‘Maar ik word vrijgelaten?’
‘U wordt vrijgelaten,’ zegt hij. ‘Zo dadelijk komt er iemand om u mee te nemen.’ Hij draait zich om en loopt, gevolgd door Winckelmann, naar de deur. Maar voor hij het teken geeft dat hij naar buiten wil, stopt hij even en draait zich om. ‘O, en wat die Pohl betreft,’ zegt hij. ‘Ik wil u eigenlijk adviseren om daar aangifte van te doen.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten