Het lijkt of er een last van de jongen is afgevallen.
Maar hij krijgt wel onmiddellijk praatjes. Hij wil graag weten hoe het kon dat de Veiligheidsdienst op de hoogte was van de ontvoering. Wordt hij al langer gevolgd? Of heeft Hannah… Maar dat kapt Gerhard af.
En dat was het.
De teruggave van Schneiders bezittingen levert nog een probleempje op. Bij zijn aanhouding heeft de Veiligheidsdienst een illegaal wapen in beslag genomen, een Smith&Wesson model 52 van meer dan een kilo. Met een notenhouten kolf godbetert. Gerhard staat er op dat Schneider dat wapen terugontvangt, maar dat is natuurlijk wettelijk niet mogelijk. De oplossing die ze er voor vinden is een gefingeerde slordigheid. Het wapen wordt verborgen in het zorgvuldig opgevouwen leren jack, dat de jongen bij zijn aanhouding droeg. Als Schneider om elf uur ‘s ochtends tekent voor teruggave van zijn spullen, krijgt de toezichthoudende agent een telefonische oproep en verlaat het vertrek. Via de doorkijkspiegel observeert Gerhard, met de door Schneider ondertekende formulieren in zijn hand, grimmig geamuseerd Schneiders verbazing als de revolver uit het jack rolt. En de haast waarmee de jongen de riem in zijn broek rijgt, in zijn jack schiet, en het wapen onder het jack verbergt.
‘Stomme lul,’ zegt Gerhard.
Hij vouwt de formulieren in vieren en propt ze in de zak van zijn colbert.
Winckelmann kijkt bedenkelijk. ‘Wat ben je in vredesnaam aan het doen?’ zegt hij.
Gerhard haalt zijn schouders op.
‘Drinken we nog een kop koffie?’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten