Het bleef niet bij dat gesprek op Sylt. Een week later stuurde Irmgard haar een lief kaartje, dat Magda haastig voor Emmerich verborg. Op het kaartje schreef ze dat ze nog wel eens terugdacht aan het gesprek dat ze hadden gehad. En er stond ook een datum op en informatie over een vrouwencongres dat dat najaar in Hamburg zou worden gehouden. Magda aarzelde daar lang over, maar uiteindelijk had ze, het was ergens in september, ‘s avonds haar jas aangetrokken en ze was er op af gegaan. Dat was eigenlijk de grote doorbraak geweest. Het congres werd georganiseerd door de vrouwenafdeling van de studentenvakbond, een heel linkse organisatie, en de meeste aanwezigen waren een stuk jonger dan zij. In eerste instantie was ze nogal geschrokken van de leuzen die daar gevoerd werden. ‘Bevrijd de socialistische botteriken van hun burgerlijke pikken.’ Dat soort dingen. Maar ze had zich daar vrouwmoedig overheen gezet. En ze werd rijkelijk beloond. Ze was er als het ware thuisgekomen.
Dat kwam niet in de laatste plaats door de hartelijkheid waarmee Irmgard Konopka haar had ontvangen. ‘Magda!’ riep ze, zodra ze haar tussen de congresgangsters ontwaarde. ‘Je bent gekomen. Wat leuk!’ Ze stevende onmiddellijk op haar af en ze troonde haar mee om haar te laten kennismaken met de leden van wat ze ‘de kerngroep’ noemde. Namen, namen, namen. Heike, Sigrid, Alice, Ilse, en nog veel meer. Allemaal jonge vrouwen, maar zonder een spoor van de spottende hooghartigheid waar jonge vrouwen zo vaak een handje van hebben. Magda vond bijna vanzelf haar plek in de Hamburgse vrouwenraad, en met een doortastendheid, waarvan ze wel wist dat ze die had, maar die ze al jaren niet meer aan de dag had gelegd, verwierf ze zich binnen de kortste keren in een heleboel zaken een leidinggevende positie. Het kwam natuurlijk vooral omdat ze uit haar tijd in Keulen een hoop administratieve ervaring meebracht. Juist administratie was iets waar de bijna allemaal hoogopgeleide en tamelijk onpraktische leden van de vrouwenraad weinig kaas van hadden gegeten. En het speelde ook een rol dat ze een vriendin was van Irmgard Konopka.
maandag 21 november 2022
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
414. Epiloog
[ Wat voorafging] Het is rond deze tijd dat Norbert Gutschein, als hij op zijn gewone tijd op het kantoor verschijnt, in de gang Gerda Pfa...
-
[Wat voorafging] De map met stukken over de arrestaties in Zehlendorf ligt helemaal onder op de stapel. Uit de dagtekening blijkt dat hij al...
-
[Wat voorafging] Tien, twintig jaar christendemocratie. Boot-Jürgens’ wandelstok tikt, terwijl hij terug naar huis loopt, woedend zijn stap...
-
[Wat voorafging] Ze drinken koffie aan de Rathausufer, bij de Oude Haven. Onder jagende wolken waaruit zo nu en dan een spatje regen valt. D...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten