Toen Magda in ‘47 trouwde met Emmerich Gerhard was Sophie hun bruidsmeisje, en ze kwam Magda regelmatig opzoeken op het appartement dat ze met Emmerich in Keulen bewoonde. Het contact overleefde Sophies puberteit. Magda bood haar sociale veiligheid. Ze werd voor haar een vertrouwenspersoon, en niet te vergeten een steun en toeverlaat bij het huiswerk, toen ze eenmaal op de middelbare school zat. Maar toen Magda en Emmerich verhuisden naar Hamburg verwaterde het contact. De eerste jaren schreven ze nog van tijd tot tijd. Later bleef het bij kaarten met kerstmis en bij verjaardagen. Sophie had toen al kennis aan Hans-Peter Dreyfuss, een jeugdliefde, met wie ze trouwde in ‘59. Naar Hamburg kwam ze nooit, en zelf ging Magda maar heel sporadisch naar Mülheim, om haar moeder op te zoeken, en als dat gebeurde was ze altijd samen met Emmerich.
Na haar scheiding van Emmerich in ‘67 veranderde alles. Emmerich en zij gingen zonder ruzie uit elkaar, waarschijnlijk allebei opgelucht. Ze liet, terwijl hij naar zijn werk was, een verhuisbedrijf komen, met een kleine verhuiswagen. Ze liet alleen de dingen inpakken die echt van haar waren, en die ze grotendeels twaalf jaar geleden al had meegenomen uit Keulen. Ze reed in haar eigen Ford Anglia voor de verhuiswagen uit naar het huis Am Kuhlendahl, waar haar moeder haar boeltje al gepakt had om te verhuizen naar het verzorgingshuis van haar keuze.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten