153. Weiss

[Wat voorafging]

Verder komen ze niet, die dag. Maar het geeft ze wel te denken. Ronald Weiss denkt het hele weekend nauwelijks aan iets anders. Wat hem vooral bezig houdt, is de kidnapping in Keulen. Vorige week heeft Gerhard het dossier over dat incident aan Kaminsky toegeschoven, maar die legde het dezelfde dag nog op Weiss’ bureau en vroeg hem daar eens wat dieper in te duiken. Hij is er niet aan toegekomen. Toen Gerhard op kantoor kwam om Kaminsky de Roodfront-documenten af te pakken is het Keulen-dossier op Weiss’ bureau blijven liggen. Na lang aarzelen heeft hij woensdag moed gevat en heeft hij, met de kidnappapieren voor zich op zijn bureau, naar Keulen gebeld. Bureau Centrum. Daar wachtte hem een verrassing. ‘Die zaak die wordt behandeld door Kommissar Gerhard?’ zei de politieman die hem te woord stond.
‘Gerhard?’
‘Kommissar Emmerich Gerhard van het Coördinatiepunt Politiek Gemotiveerde Gewelddaden.’
‘Ja,’ stamelde Weiss. Ja, dat is zijn collega.
‘Coördinatieprobleempje he?’ had de man aan de andere kant van de lijn gezegd.
Hij maakte onhandig zijn excuses gemaakt, en hing op.
En dacht er op dat moment niet meer over na. Maar na Gerhards bezoek aan Fischler, en Hahns tirade, laat de kwestie hem niet los.