‘Hannover he,’ zegt Hahn peinzend. ‘Hannover. Daar ben ik veertien dagen terug geweest. Daar gingen geruchten over een kerkelijk bureau dat ondersteuning bood aan Roodfront-terroristen.’
Ze kijken hem aan.
‘Maar dat leek loos alarm,’ zegt Hahn. ‘Die lui hadden onderdak geboden aan Vietnam-deserteurs. Ik heb een eindrapport gemaakt, dat ligt al bij Drechsler.’
‘Maar heb je met die lui gepraat?’ zegt Drechsler.
‘Nee, alleen met de flikken.’
‘Stommeling!’ zegt Drechsler.
‘Maar ik kan het alsnog doen,’ zegt Hahn peinzend.
Wat alsnog doen?
Met die lui praten.
‘Jij bent gek,’ zegt Drechsler. ‘Die zaak is afgesloten. En het zou een eigen onderzoek zijn. Daar geeft Fischler nooit toestemming voor.’
‘Pf, Fischler,’ zegt Hahn.
‘En wat zou je met die lui moeten bepraten?’
‘Ik vind het wel interessant,’ zegt Weiss. ‘Ik vind dat we het zouden moeten doen.’
‘Een eigen onderzoek instellen?’
‘Gewoon een beetje rondsnuffelen,’ zegt Weiss. ‘Je weet nooit wat er boven water komt.’
‘Een samenzwering,’ zegt Drechsler pathetisch.
‘Ja vast,’ zegt Gutschein sarcastisch.
‘De grote lijnen zijn in ieder geval wel duidelijk,’ zegt Hahn. ‘Gerhard werkt samen met de Veiligheidsdienst. En die Schneider is vrijgelaten. En hij heeft zelfs zijn wapen teruggekregen. Wat denken wij dan?’
Hij kijkt Gutschein uitnodigend aan.
‘Nou?’
‘Het is een infiltratie,’ zegt Hahn triomfantelijk. ‘Een infiltratie in de Staüberle-Konopka-bende. En het gaat kennelijk buiten Fischler om.’
Ze praten er nog een poos over door, maar het enthousiasme begint weg te ebben. Het eindigt ermee dat Fricke vraagt of er die dag nog vergaderd wordt. Gerda Pfau grijpt naar de dagmappen en schiet overeind.
Gutschein kijkt op zijn horloge. Hij ziet dat het al kwart over elf is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten