Wat Schneider betreft, dat is beter verlopen. Die is in Oberhausen. De wereld is absurd, kwaadaardig, totaal ordeloos, maar Schneider doet precies wat er van hem verwacht mag worden. Zondagmorgen is Gerhard naar Oberhausen gereden, naar de kroeg waar Schneider een kamer heeft. Toen hij tegen elf uur langs het smoezelige, uit grove rode baksteen opgetrokken gebouw aan de Friedrich Ebertstrasse reed, zag hij onmiddellijk Schneiders zwarte BMW 2000 op de binnenplaats. Gerhard installeerde zijn eigen auto tussen een rij slordig geparkeerde roestbakken schuin tegenover de ingang en zette zijn autoradio aan. Hij hoefde nog geen twee uur te posten vóór Schneider zelf, kennelijk aangeschoten, naar buiten kwam om patates frites te halen en sigaretten.
Na de verificatie heeft hij de Recherche in Oberhausen ingeschakeld. Ze waren coöperatief, waarschijnlijk omdat Dehmel daar zat, die als broekje nog voor hem heeft gewerkt in Keulen. Er werd bewaking ingesteld. En tot dusver is de rapportage stipt. Het café is een hoerentent. En semi-onderwereld. Schneider is thuis. Hij komt alleen buiten voor boodschappen. En hij drinkt ‘als een tempelier’, zoals een van de surveillanten het formuleerde. Wat niet echt veelbelovend is, maar je kunt het beschouwen als een niet helemaal onverwachte reactie na wat de jongen heeft meegemaakt...
Gerhard staat op en maakt een korte ronde door het safehouse. Hij trekt de wc door, inspecteert de keuken en veegt met een vinger over de stoflaag op het bureau in de erker. Hij denkt even na en maakt dan de boekenplank leeg. De boeken deponeert hij in de keuken in de vuilnisemmer. Het bed haalt hij uit elkaar. Het matras, de springveer en de bedplanken zet hij ook in de keuken. Het bureau verplaatst hij van de erker naar de plaats waar het bed heeft gestaan. Daarna kijkt hij even om zich heen en gaat weg. De rest van het werk mogen de stagiairs doen, als ze hier in trekken.
Na de verificatie heeft hij de Recherche in Oberhausen ingeschakeld. Ze waren coöperatief, waarschijnlijk omdat Dehmel daar zat, die als broekje nog voor hem heeft gewerkt in Keulen. Er werd bewaking ingesteld. En tot dusver is de rapportage stipt. Het café is een hoerentent. En semi-onderwereld. Schneider is thuis. Hij komt alleen buiten voor boodschappen. En hij drinkt ‘als een tempelier’, zoals een van de surveillanten het formuleerde. Wat niet echt veelbelovend is, maar je kunt het beschouwen als een niet helemaal onverwachte reactie na wat de jongen heeft meegemaakt...
Gerhard staat op en maakt een korte ronde door het safehouse. Hij trekt de wc door, inspecteert de keuken en veegt met een vinger over de stoflaag op het bureau in de erker. Hij denkt even na en maakt dan de boekenplank leeg. De boeken deponeert hij in de keuken in de vuilnisemmer. Het bed haalt hij uit elkaar. Het matras, de springveer en de bedplanken zet hij ook in de keuken. Het bureau verplaatst hij van de erker naar de plaats waar het bed heeft gestaan. Daarna kijkt hij even om zich heen en gaat weg. De rest van het werk mogen de stagiairs doen, als ze hier in trekken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten