Op maandag hebben de kranten grote koppen en er zijn zelfs al analyses. Het is inmiddels bekend dat er anso is gebruikt. Een aanslag dus. Er worden verbanden gelegd met links extremisme, maar alleen in vage bewoordingen. Roodfront wordt genoemd, maar meer ook niet.
Om twaalf uur die ochtend wordt Gerhard gebeld door Fischler, die zich nauwelijks nog laat afschepen. Het telefoongesprek eindigt met dreigementen. Maar die laat hij langs zijn koude kleren afglijden.
Verontrustender is een telefoontje dat hij krijgt van een regionale SPD-afgevaardigde, iemand die hij vagelijk kent. ‘Emmerich,’ zegt de man. Maar hij maakt geen toespeling op zijn partijlidmaatschap. Hij wil met hem spreken, zeg hij, ‘in zijn coördinerende functie’. Gerhard vraagt hem contact op te nemen met zijn directeur, dr. Adalbert Fischler.
Nee, nee, zegt de SPD-man, hij moet hém hebben.
Gerhard is gedwongen zich te onderwerpen aan een uitgebreide ondervraging. Is het correct dat de Federale Recherche onderzoek instelt naar politiek gemotiveerde gewelddaden?
Ja, dat is de taakstelling van de Sicherungsgruppe.
‘Politiek gemotiveerde gewelddaden,’ zegt de man. Dan is natuurlijk ook de organisatie van Christian Staüberle en Irmgard Konopka onderwerp van onderzoek? De zogenaamde Roodfrontgroep? Is het juist dat er aanwijzingen zijn dat Staüberle en Konopka bezig zijn nieuwe operatiebases te stichten in de westelijke bondslanden?
Daar heeft de Federale Recherche geen concrete aanwijzingen voor, zegt Gerhard.
‘Maar er zijn geruchten...’
‘Ja, dat klopt,’ zegt Gerhard kortaf. Maar die zijn niet bevestigd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten