Dinsdagmorgen belt Gerhard naar de Recherche in Oberhausen. Dehmel is weinig toeschietelijk. Blijkbaar heeft het nieuws van de aanslag hem ook bereikt en heeft hij conclusies getrokken. Toch is hij niet echt onwelwillend. Ja, ja, zegt hij, de surveillance is vrijdag na Gerhards telefoontje hervat. Maar Schneider heeft zich niet meer op het adres aan de Ebertstrasse vertoond. Het lijkt allemaal tamelijk zinloos.
‘We gaan er in,’ zegt Gerhard.
Maar dat is natuurlijk mosterd na de maaltijd. Als de politie Oberhausen, tegen de middag, als de hoeren net op zijn, dus onder veel verontwaardigd gekakel, het café binnenvalt om Schneiders kamer te doorzoeken, zijn daar nauwelijks nog sporen van zijn aanwezigheid te vinden. Het bed is afgehaald, de dekens en lakens opgevouwen. Alle rommel is opgeruimd. Zelfs de kalender uit ‘68 hangt niet meer aan de wand. De bergplaats onder het vloerkleed, waar Schneider zijn drugsgeld bewaarde, is leeg.
Tegen vier uur is Gerhard bij zijn steunpunt in Düsseldorf. Daar heeft Hannes dienst. De jongen is beleefd en behulpzaam. Gerhard meent iets van terughoudendheid te bemerken, maar dat is misschien paranoia. Hij neemt zorgvuldig alle dienstberichten door die Bonn die dag en de dag tevoren heeft bezorgd. Hij verdiept zich langdurig in het portret van Konopka dat Drechsler heeft opgesteld, in de vergeefse hoop daar aanknopingspunten in te vinden die van nut zijn.
Aan het eind geeft hij Hannes de documenten terug, en tekent voor de inzage.
‘Een penibele zaak,’ zegt hij.
De jongen knikt. ‘Ja meneer.’
‘We zullen nog een tandje bij moeten zetten.’
‘Ik weet niet, meneer…’
‘Maak je geen zorgen,’ zegt hij. ‘Je zult zien, aan het eind komt alles op zijn pootjes terecht.’
‘Verandert er nog iets meneer?’
Nee, schudt Gerhard. Voorlopig verandert er niets. Maar de hoogste waakzaamheid is geboden. Hij aarzelt even. ‘Jullie hebben mijn thuisnummer, he?’
Hannes knikt, en grijpt naar de bureaula.
‘Alleen bij belangrijke gebeurtenissen,’ zegt Gerhard.
Maar voorlopig is dat niet aan de orde natuurlijk.
Denkt hij.
zaterdag 11 februari 2023
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
414. Epiloog
[ Wat voorafging] Het is rond deze tijd dat Norbert Gutschein, als hij op zijn gewone tijd op het kantoor verschijnt, in de gang Gerda Pfa...
-
[Wat voorafging] De map met stukken over de arrestaties in Zehlendorf ligt helemaal onder op de stapel. Uit de dagtekening blijkt dat hij al...
-
[Wat voorafging] Tien, twintig jaar christendemocratie. Boot-Jürgens’ wandelstok tikt, terwijl hij terug naar huis loopt, woedend zijn stap...
-
[Wat voorafging] Ze drinken koffie aan de Rathausufer, bij de Oude Haven. Onder jagende wolken waaruit zo nu en dan een spatje regen valt. D...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten