Magda gaat haar auto uit de garage halen, en rijdt naar Sophies huis. Ze stopt aan de stoeprand, en Sophie komt al naar buiten, weggedoken in een regenjas, want het is nog steeds niet droog.
‘Gaat Penny niet mee?’ vraagt ze.
‘Die studeert.’
Sophie schuift naast haar en trekt het portier dicht.
Ze start.
‘Wat fijn he,’ zegt Sophie.
‘Wat fijn?’
‘Ik ben zo blij dat ze weer bezig is haar studie op te pakken.’
‘O,’ zegt Magda. ‘Ik weet niet zeker of het haar studie is, hoor. Ik denk wel eens dat Penny al een tijd geleden met haar studie is gestopt.’
‘Nee toch?’ zegt Sophie. ‘Dat dacht ik niet hoor.’
Magda zwijgt, en stuurt aandachtig door de straten van Mülheim.
‘Wanneer is ze dan gestopt?’
Vorig jaar? Twee jaar geleden?
‘Ik kan het me niet voorstellen,’ zegt Sophie weifelend. ‘Ze werkt zo hard.’
‘Ze wil een boek schrijven.’
‘Een boek?’ zegt Sophie opgelucht. ‘Nou zie je wel.’
Ze rijden Mülheim uit.
‘Weet je,’ zegt Sophie, ‘ik heb eigenlijk niet zoveel zin om te winkelen.’
Magda kijkt opzij, en Sophie lacht verontschuldigend.
‘Wat gaan we dan doen?’ zegt Magda.
‘Misschien een eindje wandelen?’
‘Het regent.’
‘Heb je geen paraplu?’
‘Ja, die ligt achterin de auto.’
‘Nou dan, een herfstwandeling. Laten we naar het Broicherwald gaan. Daar zijn we al zo lang niet geweest.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten