Tegen de middag gaat Schneider de deur uit om tabak te kopen. Van de sigarettenwinkel loopt hij met onwillige benen naar een telefooncel om zijn wekelijkse gesprek te voeren met Gretel in Berlijn. Daarna naar een snackbar, waar hij, met bier onder handbereik, een braadworst eet, in een bad van currysaus. Ondertussen bladert hij door een exemplaar van de Bild. Op de voorpagina staat een klein bericht over de aanslag in Kleefeld. Een explosie bij een autoshowroom. Geen slachtoffers, maar de schade is aanzienlijk. De politie heeft de zaak in onderzoek. Verderop trekt een artikel over Brandt zijn aandacht. Hij neemt de krant mee naar zijn kamer en werkt zich door het stuk heen. Een boel gelul over de Oostpolitiek, of die nu slecht is of juist goed. Oninteressant. Maar zijn blik blijft hangen bij een passage over Brandt als ‘Bondskanselier nieuwe stijl’, die iedere ochtend, zonder bewaking, van zijn huis op de Venusberg naar het Kanzleramt wandelt. Bovendien is bekend dat hij soms ‘s avonds laat, of zelfs diep in de nacht, met zijn adviseurs wandelingen maakt in de tuinen van het Palais Schaumburg, of zelfs langs de Rijn. Avondwandelingen. Hij had die gewoonte al toen hij nog burgemeester van Berlijn was. Het stuk eindigt met de mededeling dat Brandt volgens planning op 10 januari opnieuw in Berlijn is, ter gelegenheid van een SPD-congres over ‘Nieuwe verhoudingen in Europa’. Schneider scheurt het artikel uit de krant, hij vouwt het op en stopt het in de borstzak van zijn spijkerjack. Daarna maakt hij een prop van de krant en smijt die in de blikken meisjeskamerprullenmand die deel uitmaakt van het interieur.
Om de een of andere reden heeft het artikel het beeld opgeroepen van Anna, die nauwelijks ooit een woord aan Brandt heeft vuilgemaakt. Hij laat zich op het bed zakken, en masturbeert landerig op het ritme van herinneringen aan de keren dat ze seks hadden. Daarna valt hij in slaap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten