239. Rühle

[Wat voorafging]

Het is al bijna ochtend als ze terug zijn in Rühle. Konopka en Schneider zijn moe en geprikkeld, Kranz is halfdronken. Luidruchtig en agressief. Geen van drieën hebben ze zin om naar bed te gaan, dus blijven ze op. Ze beginnen de spullen die buit zijn gemaakt te sorteren en er pakken van te maken die naar Berlijn gestuurd kunnen worden. Schneider en Kranz ruziën de hele ochtend over onbenulligheden. Konopka negeert dat eerst. Maar tegen de middag grijpt ze in. Ze stuurt Schneider erop uit om de pakketten naar het postkantoor te brengen.
Later die middag arriveert uit Berlijn Karsten Raabe, in een donkerrode Renault 16. Hij gedraagt zich nerveus en bazig. In een mum van tijd zit hij met Konopka te bekvechten over de komst van de andere groepsleden, die is gepland voor de twintigste. Voor de papieren die ze hebben buitgemaakt toont hij niet de geringste belangstelling. Maar ‘s avonds, aan de keukentafel, richt hij zijn pijlen op een ander doel. Klopt het dat Schneider een oplossing heeft voor de problematiek van de bewapening?
‘Dethlingen?’ zegt Konopka pinnig. ‘Dat is van de baan.’
Raabe haalt zijn schouders op. ‘Gretel zei dat ik ernaar moest vragen.’
Gretel is natuurlijk Eva Richter, Staüberles partner.
‘Gretel?’ Konopka kijkt Schneider vragend aan.
Die knikt onwillig. ‘Ik heb haar gesproken,’ zegt hij.
Wanneer?