Op vrijdag 20 november 1970 vindt rond het middaguur in Berlijn een opzienbarende bankroof plaats. Een ramkraak, noemen de kranten het. Een zwarte BMW 2000, met een wigvormig stuk ijzer op de voorbumper gemonteerd, rijdt door de gevel van een kantoor van de Berliner Kreditbank. Vier overvallers maken een nog onbekend aantal geldtassen buit. Bij de overval komt een klant van de bank om het leven, een 18-jarige machinebankwerker. Dat de aanslag het werk is van de Staüberle-Konopka-groep lijdt geen twijfel. Bij hun vertrek laten de overvallers pamfletten achter waarin het Roodfront de actie opeist.
Emmerich Gerhard is van deze gebeurtenissen, ondanks de uitgebreide aandacht in de media, niet op de hoogte. Die vrijdag is hij, voor de eerste keer sinds hun scheiding in ‘67, bij Magda geweest, in Mülheim. Hij heeft haar van advies gediend over huwelijksproblemen van haar vriendin Sophie. ‘s Middags had hij een meisje van een escortservice bij zich. De volgende ochtend is hij neerslachtig. Hij rijdt met zijn auto helemaal naar het Teutoburgerwoud, waar hij dertig kilometer wandelt, en eet in een slecht restaurant, dat bij een soort familiehotel hoort, Am Waldstuben.
Hij hoort pas van de aanslag als hij maandagmiddag arriveert bij het steunpunt in Düsseldorf. Ilse heeft dienst. Het meisje schuift hem zwijgend het dienstbericht toe. Hij slaat het op, en leest het door zonder iets te zeggen. Er zijn nog niet veel details beschikbaar. Een zwarte BMW. Vier overvallers, een van hen in de BMW, drie in een beige Mercedes die diende als vluchtauto. De overvallers droegen grijsgroene parka’s, met bivakmutsen. Een van hen had tijdens de overval bij de vluchtauto de wacht gehouden. Hij was volgens getuigenverklaringen gewapend met een kalasjnikov, een AK 47, of althans een wapen dat daar op leek. De andere overvallers hadden waarschijnlijk handvuurwapens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten