De volgende ochtend bezoekt Gerhard met Klug de plaatsen delict. Bij het kantoor van de Berliner Kreditbank in Kreuzberg is niet veel meer te zien. Het politieonderzoek hier is al lang afgerond. De sporen zijn verwijderd. Het enige wat nog herinnert aan de gebeurtenissen van vrijdag jongstleden is de glaspui, die, onder het onbeschadigde, fier stralende blauwe neon van het banklogo, is afgeplakt met grote stukken karton.
Ze blijven even staan kijken, zonder veel te zeggen, en rijden daarna door naar Lichtenfelde. Daar worden ze opgewacht door twee rechercheurs, die hun reconstructie van de gebeurtenissen ten beste geven. Deze plaats delict is een rommelige bouwplaats, met uit betonnen funderingen oprijzende staketsels van roestig ijzer. In het hoek van het terrein staat tussen stapels stenen en betonmolens een groene bouwkeet. Daar hebben twee auto’s gestaan, de ene waarschijnlijk de zandkleurige Mercedes van de overvallers, de ander een Ford Taunus, die de politie in beslag heeft genomen. In de Taunus zijn de bankbiljetten aangetroffen, waarover Klug Gerhard heeft verteld. De rechercheurs laten de plaatsen zien waar de lijken zijn aangetroffen. De mannen die zijn geïdentificeerd als Abramowitsch en Stoss lagen in de nabijheid van de bouwkeet. Ze waren gedood door kogels uit een kleinkaliberpistool. De derde dode, de man die was geïdentificeerd als Herzog, lag niet ver van de straat. Hij was in het gezicht en in de borst geschoten met 9mm-ammunitie.
Zekerheid over wat er zich heeft voorgedaan kunnen de rechercheurs niet geven. Maar het is volgens hen aannemelijk dat de inzittenden van de Taunus, twee of misschien drie man sterk, de Mercedes in de bouwkeet hebben opgewacht. Bij aankomst van de Mercedes is er een handgemeen ontstaan. Herzog, Abramowitsch en Stoss hebben zich meester gemaakt van de geldtassen, en waren al begonnen die over te laden in de Taunus toen er een derde auto ten tonele verscheen. Stoss is in de richting van die derde auto gelopen, en onderweg neergeschoten.
‘En nu wordt het interessant,’ zegt een van de rechercheurs. ‘Want kijk, hier en hier lagen Abby en Stoss. De ene bij de auto. De ander hier. Die was bezig te vluchten. Wij denken…’
Gerhard luistert geduldig. Tot hij klaar is.
‘Hm,’ zegt hij. ‘Een derde auto.’
‘Het kan bijna niet anders.’
‘Wat voor auto?’
De rechercheur haalt zijn schouders op.
‘Een donkergroene Volkswagen kever?’
‘Daar is inderdaad een melding van.’
‘Maar…?’
‘We kunnen alleen gissen wat er precies is gebeurd.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten