Als hij bij de flat aankomt, tegen negen uur ‘s avonds, zit Metzger op hem te wachten. Voor de ingang van de flat. Onbeschaamd, in een dikke winterjas op een kampeerstoeltje.
‘Br,’ zegt Metzger. ‘Koude wacht.’
‘Wat doe je hier?’
Metzger springt lenig overeind.
‘Nee, gekheid natuurlijk. Stuntje. De jongens hebben dit voor me klaar gezet toen je er aan kwam.’
Gerhard kijkt om zich heen. Aan de stoep voor de flat staat een nieuwe Mercedes. Verderop in de straat de taxi van Kasinke, waar een hand wordt opgestoken. Verderop nog een auto.
‘Je houdt wel van een beetje theater,’ zegt hij.
‘Je moet toch wat,’ zegt Metzger. Hij heeft alvast een hand op de deurknop gelegd. ‘Wat doen we?’
‘Wat doen we wat?’
‘Nodig je me niet uit?’
‘Je wilt met me praten?’
‘Natuurlijk.’
‘Ik kan me niet voorstellen wat wij te bespreken hebben,’ zegt Gerhard.
‘Daar kon je je wel eens in vergissen,’ zegt Metzger veelbetekenend.
‘Nou, kom dan maar even mee.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten