Maandag, onderweg naar kantoor, laat Gutschein zijn gedachten gaan over Gerhard. Hij heeft niet veel aanleiding om sympathie te voelen voor de coördinator. Hij denkt boos terug aan de vrijdag in oktober toen hij een heel geslaagde presentatie heeft gehouden voor de politie in Düsseldorf. Op de weg terug naar Bonn maakte Gerhard hem een compliment, wat tamelijk opzienbarend was. Om hem daarna genadeloos in de hoek te zetten toen hij in zijn enthousiasme vertelde dat hij een deel van zijn informatie had verkregen via de perscontacten van zijn vriendin. Toch heeft Gutschein, min of meer tot zijn verbazing, geen hekel aan Gerhard. De man is geen intellectueel natuurlijk, al kun je je misschien vergissen in zijn geestelijke diepgang. In Gutscheins ogen is Gerhard een typische Duitser. Gezagsgetrouw, op het botte af, en iemand met een diepgeworteld plichtsbesef. Meedogenloos, ja, dat schemert er wel door, en dat is misschien wel de reden waarom hij de man is om die krankzinnige operatie uit te voeren. In ieder geval heeft hij de grimmigheid die bij de middelbare leeftijd lijkt te horen. Hij zal wel een en ander hebben meegemaakt. Fout in de oorlog? Misschien. Waarschijnlijk. Maar niet iemand die uit nazitijd opvallend foute ideeën heeft meegenomen. Wat Kaminsky had geroepen toen Gerhard hem de Roodfrontdossiers afpakte kan Gutschein moeilijk serieus nemen. Moordenaar? Mislukkeling? Die laatste kwalificatie past eerder bij Kaminsky zelf. Van de verdachtmakingen van Hahn en Weiss gelooft hij niet veel. In ieder geval niet zonder bewijzen. Maar er is een infiltratie opgezet. Dat lijdt geen twijfel. En Gerhard is daar, ondanks de gebeurtenissen in Kleefeld, kennelijk nog steeds mee bezig. En boekt misschien wel voortgang. Al hebben Hahn en Weiss de laatste veertien dagen weinig nieuws aan het licht gebracht.
Iets na kwart over acht is Gutschein op kantoor. Hij hangt zijn jas op aan de kapstok in de hal. In de keuken hoort hij Fricke rommelen, maar hij heeft weinig zin zich bij de conciërge te voegen. Even aarzelt hij of hij naar boven zal gaan, naar zijn kamer op de eerste verdieping. Maar uiteindelijk loopt hij de trap af, naar het souterrain, waar hij al van enige afstand het kopieerapparaat hoort stampen. Drechsler is zelfs op dit vroege uur onverdroten bezig met de uitbreiding van zijn papieren monument.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten