‘Aha, je stokpaardje.’
‘Nou ja, ze heeft daar gewoon goeie dingen over gezegd,’ zegt Drechsler. ‘Veel van wat ze heeft geschreven kun je zien als een poging om de plaats te bepalen van de nieuwlinkse beweging ten opzichte van het oudlinks van de communisten.’
‘Ik snap niet wat je er in ziet,’ zegt Gutschein hoofdschuddend.
‘Ze organiseren het verzet.’
‘Wat voor verzet?’ zegt Gutschein laatdunkend. ‘Bankovervallen en autodiefstallen. Het zijn uiteindelijk gewoon criminelen.’
‘Nee, nee,’ zegt Drechsler. ‘Wacht, hier heeft Irmgard pas nog iets over gezegd.’ Hij laat zijn kopieerapparaat in de steek en loopt naar zijn bureau, waar hij in een stapel tijdschriften begint te delven. ‘Hier, dat interview dat ze vorige week heeft gegeven aan die Italiaanse journaliste. Misschien heb je het gehoord, het is op de radio geweest. “Het belangrijke politieke moment in onze beweging,” zegt ze, “dat is precies dat wij ons buiten het systeem plaatsen. Dat is een individuele stap, die ieder afzonderlijk individu zet. Maar die mogelijk wordt gemaakt doordat wij een collectief zijn.” Dat vind ik heel goed. Heel mooi ook. “Als je je wilt verzetten, dan beslis je dat zelf. Maar het collectief helpt je om die beslissing te nemen, die je misschien in je eentje niet had durven nemen.” En wacht, dit: “Het gaat niet om de aard van de afzonderlijke acties,” zegt ze. “En ook niet om issues als het politieke gehalte, of de effectiviteit van de contestatie. De discussie daarover is vruchteloos en werkt verlammend. Het gaat er om dát de acties plaatsvinden. Het gaat niet om wat er gebeurt, maar om het blote feit dat het gebeurt.” Luister wat ze hier zegt: “Het belang van onze beweging? Ik ben daar bescheiden over. Het historische belang zal zijn dat we het systeem hebben uitgedaagd. Ongeacht de effectiviteit op dit moment.” “Maar er kunnen acties mislukken.’ zegt de interviewster dan. Maar ze laat zich niet van haar stuk brengen. “Nee,” zegt ze gedecideerd. “Er kunnen geen acties mislukken. Er kunnen geen acties op het verkeerde moment plaatsvinden. Er kunnen geen acties ideologisch aanvechtbaar zijn. Dat soort kritiek is onaanvaardbaar.” En: “Waar het om gaat is dat nu, op dit moment, in deze maatschappelijke context, het systeem wordt uitgedaagd. Daar ligt de historische noodzakelijkheid van onze acties. Maar over die historische noodzakelijkheid zal de geschiedenis oordelen.”‘
‘Dat klinkt heel treurig,’ zegt Gutschein.
‘Nee, dat klinkt moedig,’ zegt Drechsler gedecideerd.
‘Waar is dat interview eigenlijk gegeven?’
‘Op het vliegveld van Frankfurt.’
‘Hm,’ zegt Gutschein. ‘Is dat doorgegeven?’
‘Hoe bedoel je?’
‘Gaat dit soort informatie naar het steunpunt, in Düsseldorf?’
‘Dat weet ik niet hoor,’ zegt Drechsler.
‘Het lijkt me dat het wel relevant is.’
Drechsler haalt zijn schouders op. ‘Dat is iets wat Hahn en Weiss maar moeten uitmaken.’
‘En die voeren niet veel uit,’ zegt Gutschein.
‘Denk je niet?’ zegt Drechsler.
Hij grijnst.
‘Daar kon je je wel eens in vergissen.’
‘Ik snap niet wat je er in ziet,’ zegt Gutschein hoofdschuddend.
‘Ze organiseren het verzet.’
‘Wat voor verzet?’ zegt Gutschein laatdunkend. ‘Bankovervallen en autodiefstallen. Het zijn uiteindelijk gewoon criminelen.’
‘Nee, nee,’ zegt Drechsler. ‘Wacht, hier heeft Irmgard pas nog iets over gezegd.’ Hij laat zijn kopieerapparaat in de steek en loopt naar zijn bureau, waar hij in een stapel tijdschriften begint te delven. ‘Hier, dat interview dat ze vorige week heeft gegeven aan die Italiaanse journaliste. Misschien heb je het gehoord, het is op de radio geweest. “Het belangrijke politieke moment in onze beweging,” zegt ze, “dat is precies dat wij ons buiten het systeem plaatsen. Dat is een individuele stap, die ieder afzonderlijk individu zet. Maar die mogelijk wordt gemaakt doordat wij een collectief zijn.” Dat vind ik heel goed. Heel mooi ook. “Als je je wilt verzetten, dan beslis je dat zelf. Maar het collectief helpt je om die beslissing te nemen, die je misschien in je eentje niet had durven nemen.” En wacht, dit: “Het gaat niet om de aard van de afzonderlijke acties,” zegt ze. “En ook niet om issues als het politieke gehalte, of de effectiviteit van de contestatie. De discussie daarover is vruchteloos en werkt verlammend. Het gaat er om dát de acties plaatsvinden. Het gaat niet om wat er gebeurt, maar om het blote feit dat het gebeurt.” Luister wat ze hier zegt: “Het belang van onze beweging? Ik ben daar bescheiden over. Het historische belang zal zijn dat we het systeem hebben uitgedaagd. Ongeacht de effectiviteit op dit moment.” “Maar er kunnen acties mislukken.’ zegt de interviewster dan. Maar ze laat zich niet van haar stuk brengen. “Nee,” zegt ze gedecideerd. “Er kunnen geen acties mislukken. Er kunnen geen acties op het verkeerde moment plaatsvinden. Er kunnen geen acties ideologisch aanvechtbaar zijn. Dat soort kritiek is onaanvaardbaar.” En: “Waar het om gaat is dat nu, op dit moment, in deze maatschappelijke context, het systeem wordt uitgedaagd. Daar ligt de historische noodzakelijkheid van onze acties. Maar over die historische noodzakelijkheid zal de geschiedenis oordelen.”‘
‘Dat klinkt heel treurig,’ zegt Gutschein.
‘Nee, dat klinkt moedig,’ zegt Drechsler gedecideerd.
‘Waar is dat interview eigenlijk gegeven?’
‘Op het vliegveld van Frankfurt.’
‘Hm,’ zegt Gutschein. ‘Is dat doorgegeven?’
‘Hoe bedoel je?’
‘Gaat dit soort informatie naar het steunpunt, in Düsseldorf?’
‘Dat weet ik niet hoor,’ zegt Drechsler.
‘Het lijkt me dat het wel relevant is.’
Drechsler haalt zijn schouders op. ‘Dat is iets wat Hahn en Weiss maar moeten uitmaken.’
‘En die voeren niet veel uit,’ zegt Gutschein.
‘Denk je niet?’ zegt Drechsler.
Hij grijnst.
‘Daar kon je je wel eens in vergissen.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten