Weiss moest lang wachten, maar uiteindelijk werd zijn geduld beloond. Tegen kwart voor elf reden er met grote snelheid drie auto’s de straat in, een taxi en twee personenauto’s. Een van de auto’s, een splinternieuwe Mercedes, parkeerde voor de ingang van de flat. Uit de kofferbak werd door de inzittenden van de andere auto’s een campingstoel tevoorschijn getrokken, waarop de bestuurder van de Mercedes plaats nam. Vlak daarop was Gerhards Audi ten tonele verschenen. Gerhard stapte uit en voerde een kort gesprek met de bestuurder van de Mercedes. Daarna ging die met hem naar binnen, waar hij ongeveer een kwartier was gebleven.
‘Maar dat was niet alles,’ zegt Weiss.
Want de taxi was niet zo maar een taxi.
De taxi was de auto van Kasinke.
Hahn knikt. Dat is inderdaad bingo. Kasinke is een bekende. Dat wil zeggen, niet zozeer van Hahn zelf. Hahn is geen veldwerker. In ieder geval niet zoals Weiss, die de laatste weken heeft bewezen over onvermoede kwaliteiten te beschikken. Dat bleek al toen hij, dankzij zijn contact met Udo Hayek de feiten rond de kidnapping in Keulen aan het licht bracht. Maar ook daarna had hij niet stilgezeten. Het knapste staaltje was misschien de ontdekking die hij op 9 november deed. Weiss was die dag, na zijn werk, zoals hij dat wel vaker deed, langs het thuisadres van Gerhard gereden, en merkte op dat diens auto niet bij de flat stond. Hij reed daarop naar het adres in Oberhausen waar de kidnapper Schneider domicilie hield: een adres dat hij kende dankzij Hayek. Daar zag hij, zoals hij al had gehoopt, Gerhards auto staan. Maar wat meer was, hij kwam iets op het spoor dat je echt spectaculair kunt noemen. Gerhard werd niet alleen geobserveerd door Weiss zelf, maar ook door een taxichauffeur, een zekere Kasinke, een ex-politieman, die halverwege de jaren zestig oneervol uit de dienst is ontslagen, en die je in verband kunt brengen met de neonazistische Nationalpartei Deutschland. Weiss was er getuige van hoe Gerhard, bij zijn thuiskomst, laat die avond, eerst slaags raakte met Kasinke, en later met hem in gesprek was.
En nu is Kasinke dus opnieuw opgedoken.
‘Dat is spannend,’ zegt Hahn.
Weiss geeft Fricke een teken dat hij nog wel een kop koffie blieft.
‘En die Mercedes?’
‘Dat weet ik nog niet.’
‘Maar je zoekt het uit?’
‘Wat denk je?’ zegt Weiss. ‘NPD?’
‘Ze praatten met elkaar, he, Gerhard en die vent?’
‘En daarna gingen ze samen naar binnen.’
‘En daarna?’
Weiss haalt zijn schouders op. ‘Ze vertrokken.’
‘Drie auto’s?’
‘Drie auto’s.’
‘En die Mercedes?’ zegt Hahn. ‘Ben je hem gevolgd?’
Weiss schudt het hoofd. ‘Te riskant,’ zegt hij.
‘Foutje,’ zegt Hahn.
‘Ik vraag het nummer wel op.’
‘Hm,’ zegt Hahn. Hij knikt. ‘Het is wel duidelijk,’ zegt hij. ‘Het net begint zich te sluiten.’
‘Het net?’ zegt Weiss gefascineerd. ‘Welk net?’
‘Ha,’ zegt Hahn. ‘Breng het eens in verband met Mülheim.’
‘Mülheim?’ zegt Fricke nieuwsgierig.
Maar Hahn en Weiss negeren dat.
‘Ja natuurlijk,’ zegt Weiss aarzelend. ‘Mülheim!’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten