‘Ínteresting,’ zegt de Amerikaan. ‘En wat zegt Fischler ervan?’
‘Fischler is ziek,’ zei Kaminsky.
‘En Bödel?’
‘Herr Bödel,’ begint Kaminsky verontwaardigd. Maar daar stokt hij. Om een of andere reden krijgt hij het vervolg niet over zijn lippen. ‘Het is een illegale operatie,’ zegt hij tam.
‘Ja, ja,’ zegt de Amerikaan. ‘Ja, ja.’
Hij zwijgt. Denkt kennelijk na.
Kaminsky houdt zijn adem in.
‘Luister, Gurd,’ zegt Seinfield. ‘Drie richtlijnen. Heb je dat? Drie richtlijnen. Eén. We willen niet dat hier maatschappelijke onrust over ontstaat. Dat zul je wel begrijpen. Twee. Die Staüberle, en die Konopka, en die Eva Richter. Dat zijn marxisten-leninisten. Dat zijn maoïsten. Dat zijn antidemocratische krachten. De Verenigde Staten staan daar afwijzend tegenover.’
Kaminsky zwijgt.
‘Zeker tegenover Frau Konopka,’ gaat de Amerikaan verder. ‘Zij is in onze optiek géén speciaal geval.’
Hij zwijgt opnieuw, maar Kaminsky is zo in de war dat hij met geen mogelijkheid iets in het midden zou kunnen brengen.
‘En ten derde,’ gaat de Amerikaan verder. ‘Rechts nationalisten. Ja, dat is vaak geen fris volk. Geen groeperingen waar de Verenigde Staten graag mee geassocieerd worden. Maar soms, Gurd, soms is het nodig…’ Hij aarzelt even. ‘Soms is het nodig de duivel uit te drijven met Beëlzebub. Als je begrijpt wat ik bedoel.’
Kaminsky knikt tegen de hoorn, maar zegt nog steeds niets.
‘En dat begrijp je,’ gaat de Amerikaan verder. ‘En ik ben er zeker van dat je superieuren er net zo over denken.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten