[Wat voorafging]
Penny ziet niet veel in Gerhards voorstel om Sophie te helpen door een advocaat in te schakelen, en als de advocaat ten tonele verschijnt, heeft Magda aanvankelijk het gevoel dat Penny’s twijfel misschien wel gegrond is. Het is allemaal begonnen met een telefoontje van zijn kantoor, de maandag nadat Emmerich Gerhard in Mülheim op bezoek was geweest. Schikte het Frau Gerhard om Herr Doktor Weininger de volgende dag om 11.00 u te ontvangen? Als hij dinsdagmorgen voor de deur staat, blijkt Weininger een man te zijn van een jaar of vijftig, gesoigneerd, met kortgeknipt peper-en-zoutkleurig haar. Onder een dure halflange winterjas draagt hij een zwart pak. Als een begrafenisondernemer, denkt Magda. Ze laat hem binnen, en begeleidt hem naar de huiskamer, waar Sophie en Penny samen aan de lange kant van de tafel zitten te wachten. De advocaat knikt kort en gaat zonder iets te zeggen tegenover hen zitten. Daar klikt hij zijn advocatentas open en legt een stapel documenten voor zich neer. Hij schroeft de dop van zijn vulpen, en kijkt Magda, die aan de korte zijde rechts van hem heeft plaatsgenomen, streng aan. Commissaris Gerhard heeft zich bereid verklaard de juridische kosten van de echtscheiding voor zijn rekening te nemen, zegt hij, en dat mag genereus genoemd worden. Zeer genereus. Maar hij kan Frau Gerhard verzekeren dat hij zonder voorbehoud en zonder beperkingen als haar vertegenwoordiger kan optreden.
Penny giechelt. Als haar vertegenwoordiger? vraagt Magda geschrokken.
‘Ja?’ zegt de advocaat, van zijn stuk gebracht. Hij kijkt de vrouwen verontrust aan. De heer Gerhard heeft hem gevraagd contact op te nemen met Magda om haar juridisch van advies te dienen over een scheiding, zegt hij. Hij neemt aan…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten