[Wat voorafging]
De groepsleden ontbijten gezamenlijk, in het refter, pas tegen negen uur, en met het brood en de koffie die Raabe en Kranz de dag tevoren in Bad Rothenfelde hebben gehaald. Irmgard Konopka eet niet mee. Ze komt alleen haar portie halen, om op haar kamer te eten. Op de terugweg uit het refter komt plotseling Schneider tevoorschijn. Hij heeft haar sinds de aankomst van de anderen stelselmatig vermeden, maar nu tikt hij haar op de schouder als ze door de gang loopt. Ze draait zich om en kijkt hem verbaasd aan. ‘Wat is er?’ vraagt ze.
‘Ik wou zeggen…’
‘Ja?’
‘Het spijt me.’
‘Wat spijt je,’ vraagt ze verbaasd.
Maar hij gaat er niet op door. ‘Ik heb nagedacht,’ zegt hij.
Ze lacht. ‘Goed zo.’
‘Nee, echt.’
Ze knikt. ‘Je hebt nagedacht.’
‘We moeten hier weg.’
Ze is stomverbaasd. ‘Weg? Waar heb je het over?’
Hij kijkt haar dringend aan. ‘Dit is een ramp,’ zegt hij. ‘Dit loopt helemaal uit de hand.’
‘Er loopt niets uit de hand,’ zegt ze stijf.
‘Dit eindigt in moord en doodslag. Dat zie je toch wel.’
‘Nonsens.’
‘We moeten weg.’ Hij kijkt haar schuins aan. ‘Ik kan tickets boeken,’ zegt hij. ‘Naar Bolivia.’
Ze lacht ongelovig.
‘Ik heb geld, weet je.’
‘Het gaat helemaal niet om geld.’
‘Ik heb dertig mille opzij gelegd.’
‘Dertig mille!?’
‘We gaan in een hotel in La Paz,’ vervolgt hij dringend. ‘Dat is de hoofdstad. En dan steken we daar ons licht op.’
‘Wat bedoel je?’
‘De guerrilla.’
‘Welke guerrilla?’
‘In Bolivia…’
‘Er is geen guerrilla in Bolivia.’
‘Jawel.’
‘Che is dood.’
‘Nee, nee. Er is… Ik heb gehoord…’
‘Che is dood.’
‘Maar …’
‘Er is geen guerrilla in Bolivia.’
‘Maar er moet toch iets zijn,’ zeg hij boos.
Anna kijkt hem onderzoekend aan.
‘Ben je verliefd op me?’ zegt ze.
‘He?’
‘Je bent toch niet verliefd op me?’
Hij sluit het scherm vrijwel onmiddellijk. ‘Lul niet,’ zegt hij nors.
Anna bloost. ‘Oké, oké,’ zegt ze. Ze maakt een afwerend gebaar. ‘Het was maar een grapje.’
Hij draait zich om en loopt weg.
Ze roept hem niet terug.
Maar als ze het eten opheeft, glipt ze de achterdeur uit, naar haar auto.
Om half tien is ze onderweg.
Naar Keulen.
zondag 11 juni 2023
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
414. Epiloog
[ Wat voorafging] Het is rond deze tijd dat Norbert Gutschein, als hij op zijn gewone tijd op het kantoor verschijnt, in de gang Gerda Pfa...
-
[Wat voorafging] De map met stukken over de arrestaties in Zehlendorf ligt helemaal onder op de stapel. Uit de dagtekening blijkt dat hij al...
-
[Wat voorafging] Tien, twintig jaar christendemocratie. Boot-Jürgens’ wandelstok tikt, terwijl hij terug naar huis loopt, woedend zijn stap...
-
[Wat voorafging] Ze drinken koffie aan de Rathausufer, bij de Oude Haven. Onder jagende wolken waaruit zo nu en dan een spatje regen valt. D...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten