[Wat voorafging]
Na zijn terugkeer uit Berlijn is Emmerich Gerhard nog dagenlang in de greep van een intens gevoel van onbehagen. Wat bezielt hem? Eerst een zinloze reis naar Berlijn om nadere informatie in te winnen over een aanslag die misschien bewijst dat het Roodfront nog niet volledig in het niets is opgegaan, maar waarvan bij voorbaat vaststaat dat er onmogelijk een verband kan zijn met de infiltrant die, ondanks zijn blatante incompetentie, hem zo moeiteloos door de vingers is geglipt. Dat natuurlijk in de eerste plaats. Maar het was maar het begin van een serie flaters, die niets met Schneider te maken hebben, maar die alleen Gerhards eigen incompetentie genadeloos aan het licht hebben gebracht. Het stompzinnige gesprek dat hij met Klug heeft gevoerd. Hij was niet alleen hemeltergend loslippig, maar hij slaagde er zelfs in te suggereren dat Irmgard Konopka degene is om wie het in deze stompzinnige infiltratie-job draait. Klaus Bödel zou trots op hem zijn, als het hem ter ore kwam. En hij zou zich een ongeluk lachen als hij ooit zou horen - wat gelukkig niet zou gebeuren - van zijn bedevaart naar Rühle en Hannover en van de vlaag van verstandsverbijstering waarin hij, op een duistere herfstavond in Hannover, meende tussen een horde winkelende spitsburgers Irmgard Konopka te bespeuren. Over geoefende waarnemers gesproken!
Op maandagmorgen, nog steeds in de greep van zijn zelfhaat, rijdt Gerhard naar het kantoor van het steunpunt in Düsseldorf. Als hij er om half tien aanbelt, wordt er niet open gedaan. Hij opent de deur met zijn sleutel, en gaat naar binnen. Het kantoor dat de stagiairs hebben ingericht ziet er tiptop uit. De Roodfrontdossiers zijn inmiddels allemaal verwerkt, en keurig opgeborgen in archiefdozen, die in chronologische volgorde in de stellages staan. Het logboek is bijgehouden, maar niet verder dan tot zondag. De enige meldingen zijn de tijdstippen waarop de medewerkers binnenkwamen, de tijdstippen waarop de koeriers uit Bonn hun opwachting maakten, en de tijdstippen waarop de medewerkers vertrokken om de brievenbus te controleren. Gerhard pakt de archiefdozen die betrekking hebben op de dagen rond 9 november uit de stellage. Hij schudt de dossiers er uit, en begint die door te nemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten