Als Gerhard bijna klaar is, hoort hij de buitendeur. Hannes komt haastig het kantoor binnenlopen - het is of hij heeft geraden dat er bezoek is.
‘Herr Gerhard,’ stamelt hij.
Gerhard zwijgt.
‘Ik werd opgehouden,’ zegt Hannes onhandig.
Gerhard schuift de dossiers op een stapel.
‘Ja, sorry,’ zegt Hannes. ‘Het is allemaal een beetje uit de hand gelopen.’
‘Ik zoek een dossierstuk over Schneider,’ zegt Gerhard. ‘Het surveillancerapport van de politie in Oberhausen.’
‘Het surveillancerapport?’ zegt Hannes dom. ‘Is dat er?’
Gerhard schudt zijn hoofd. ‘Laat maar,’ zegt hij.
Hij vraagt naar het dienstrooster van die week, tekent het af, en staat op.
De telefoon gaat over. Ze schrikken allebei.
Hannes reikt naar het apparaat, maar bevriest halverwege de beweging.
Pak nou maar op, gebaart Gerhard.
De jongen neemt de hoorn van de haak en luistert.
‘Het is voor u,’ zegt hij.
Het is een of andere klojo van het Bundesamt für Verfassungsschutz. ‘Herr Meyer wil u spreken,’ zegt hij.
‘In Düsseldorf?’ zegt Gerhard verward.
‘In Keulen.’
‘Wanneer?’
‘Hij kan u om twaalf uur te woord staan.’ Nee, niet op kantoor. De man noemt de plaats. Een koffiebar tegenover het station.
Gerhard knikt en legt de hoorn op de haak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten