Ze rijdt naar een bos ergens ten oosten van de stad. Geen bekend terrein. Ze zet haar auto aan het eind van een verharde weg in de berm, en ze lopen een brede bosweg op, tussen hoge sombere dennenbomen. Er is geen mens. Er beweegt niets. De lucht is grijs, maar het regent niet.
‘Federale Recherche, he?’ zegt ze.
Hij knikt. ‘Sicherungsgruppe Bonn,’ zegt hij.
‘Sicherungsgruppe Bonn,’ herhaalt ze. Het is of ze de woorden op haar tong proeft.
‘Terrorismebestrijding,’ zegt hij. ‘Zo noemen ze het.’
Ze lacht zuur. ‘Zo noemen ze het?’
‘Politiek gemotiveerde gewelddaden.’
‘Ja,’ valt ze boos uit. ‘Aanslagen op de Bondskanselier en zo.’
Hij kijkt haar verbaasd aan. ‘Godverdomme,’ zegt hij. ‘Jij ook al?’
‘Hoe zo, jij ook al?’
‘Wat is dat voor idioot idee?’
‘Het doet de ronde,’ zegt ze. ‘En zeg me niet dat jij het niet in omloop hebt gebracht!’
‘Ik?’
‘Mehmet Schneider.’
‘Ja?’
‘Een aanslag op Brandt?’
‘O verdomme,’ zegt hij lam. ‘Dat was het helemaal niet.’
‘Nee,’ zegt ze. ‘Een infiltratiejob. Wapens leveren, en een informatiepositie verwerven. En het eind van het liedje is dat de hele groep wordt opgerold.’
Ze kijkt hem aan.
Hij knikt. ‘Ze wilden het hoog opspelen.’
‘Wie wilden het hoog opspelen?’
‘Ik weet het niet,’ zegt Gerhard onwillig. ‘Het was een dienstopdracht.’
‘Bödel?’
Hij knikt.
‘Maar wie gaf Bödel de opdracht?’
Gerhard haalt nors zijn schouders op. ‘Ik denk dat het uiteindelijk uit het Kanzleramt kwam,’ zegt hij.
‘Brandt zelf.’
Hij knikt.
Ze lacht schamper. ‘Dus geen aanslag,’ zegt ze.
‘Geen aanslag,’ zegt Gerhard. ‘Een infiltratie. Maar het is op straat komen liggen.’
‘He?’
‘Het is gelekt, en nu is het spel op de wagen.’
‘Hoe bedoel je?’
‘Het politieke spel. Ik werd gebeld door een journalist.’
Daar denkt ze even over na. ‘Ja,’ zegt ze uiteindelijk. ‘Dat begrijp ik. Het is gelekt, en nu is het een politiek speeltje. Wie denk je dat daar achter zitten?’
‘Het CDU?’ zegt hij. ‘Of misschien de liberalen?’
Ze knikt nadenkend. ‘Ja, dat is mogelijk,’ zegt ze. ‘Wapenleveringen aan extreem links. Als dat gelinkt kan worden aan het Kanzleramt, is het een machtig politiek wapen.’
‘Ze kunnen de SPD een veeg geven,’ zegt hij. ‘En als het even wil slaan ze twee vliegen in een klap: de regering valt, en ze zijn van Bödel af.’
Ze perst een glimlach.
‘En ik zit tussen de raderen,’ zegt hij.
‘Jij bent de bad cop,’ zegt ze. ‘Maar dat was je toch al.’
Hij lacht zuurzoet.
Konopka denkt na. ‘Tja,’ zegt ze. ‘Maar wie zitten er achter je aan?’
‘Ik weet het niet.’
‘Die aanslag…’
‘He?’
‘Dat heeft daar niets mee te maken he?’
‘Ik weet niet?’
‘Maar eigenlijk toch.’
Hij zwijgt.
‘Dat snap je toch wel?’ zegt ze scherp.
‘Dit is totaal uit de hand gelopen,’ zegt Gerhard.
‘En Bödel?’
‘Die is met vakantie.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten