Een reuzenkamer, met een groot tweepersoonsledikant, een zithoek, een bureau en een kleine toilettafel met een spiegel. Er is een badkamer annex toilet. De gordijnen zijn dicht. De verwarming is waarschijnlijk pas aangezet, het is nog stervenskoud.
Ze gaan op het bed zitten en kijken toe hoe de politieagenten spulletjes binnenbrengen. Hun handtassen. Een paar fotoboeken, die blijkbaar ook uit de brand zijn gered. En een grote stapel kleren en jassen.
Als de agenten klaar zijn en hun lawaai is weggestorven, neemt Magda de deken van Sophies schouders. Ze trekt haar de plasticjas uit die ze nog steeds aanheeft, en ze neemt haar mee naar de badkamer, waar ze douche aanzet. Ze kleedt Sophie, die nog steeds onbedwingbaar rilt, helemaal uit, en zet haar onder de sluier van warm water die uit de douchekop sproeit.
Vervolgens loopt ze terug naar de kamer, en ruimt de kleren die daar op een stapel zijn gelegd min of meer op. De fotoboeken en de handtassen legt ze op het bureau. En slaat het dekbed open.
Als ze klaar is, gaat ze in de douche kijken .
‘Ben je een beetje warm nu?’
Sophie knikt met een gezicht dat glimt van de douchetranen.
Naast de douche hangen grote witte badhanddoeken. Magda pakt er een en wrijft Sophie tot ze gloeit. Daarna neemt ze haar bij de hand en leidt haar als een bruid naar het bed. Als ze zelf heeft gedoucht, ligt Sophie te slapen. Zachtjes loopt Magda naar de andere kant van het bed. Ze glijdt onder het dekbed en blijft op haar rug liggen, haar armen naast haar hoofd, haar ogen op het plafond gericht. Na enkele ogenblikken tast ze naar het lichtkoord, boven zich.
Zodra het licht uitgaat, draait Sophie zich om en nestelt zich tegen haar aan.
‘Stil maar,’ mompelt Magda. ‘Stil maar.’
Later gaat ze uit bed om te plassen. Als ze terugkomt, lijkt Sophie te slapen. Ze kruipt naast haar en valt vrijwel onmiddellijk zelf ook in slaap.
Vervolgens loopt ze terug naar de kamer, en ruimt de kleren die daar op een stapel zijn gelegd min of meer op. De fotoboeken en de handtassen legt ze op het bureau. En slaat het dekbed open.
Als ze klaar is, gaat ze in de douche kijken .
‘Ben je een beetje warm nu?’
Sophie knikt met een gezicht dat glimt van de douchetranen.
Naast de douche hangen grote witte badhanddoeken. Magda pakt er een en wrijft Sophie tot ze gloeit. Daarna neemt ze haar bij de hand en leidt haar als een bruid naar het bed. Als ze zelf heeft gedoucht, ligt Sophie te slapen. Zachtjes loopt Magda naar de andere kant van het bed. Ze glijdt onder het dekbed en blijft op haar rug liggen, haar armen naast haar hoofd, haar ogen op het plafond gericht. Na enkele ogenblikken tast ze naar het lichtkoord, boven zich.
Zodra het licht uitgaat, draait Sophie zich om en nestelt zich tegen haar aan.
‘Stil maar,’ mompelt Magda. ‘Stil maar.’
Later gaat ze uit bed om te plassen. Als ze terugkomt, lijkt Sophie te slapen. Ze kruipt naast haar en valt vrijwel onmiddellijk zelf ook in slaap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten