Hij vertelt het tot de kleinste details, zo nu en dan onderbroken door aanvullende vragen van een van de mannen tegenover hem. En hij windt er geen doekjes om. Een domme actie. Incompetent. Hij wilde proberen via Schneiders lijfwachten het contact met zijn infiltrant te herstellen.
‘Ja, naïef.’
Hij hoopte zijn operatie misschien alsnog te kunnen uitvoeren, als hij er in slaagde opnieuw contact met Schneider te leggen. Of in ieder geval de feiten vast te stellen. Zodat hij een eindrapport kon opstellen. En zijn opdracht teruggeven.
Op vrijdag 4 december, zegt Gerhard, is hij er in geslaagd Lopez te volgen naar de parkeerplaats die de heren noemden. Daar had de Uruguayaan een ontmoeting met Mehmet Schneider. Er is geld overgedragen, er zijn nieuwe drugs in ontvangst genomen. Hij is tussenbeiden gekomen. Er is gevochten. En er is een ongeluk gebeurd.
‘Niet zo fraai he?’
Schneider was zijn prioriteit.
‘Maar die is u opnieuw ontkomen,’ zegt de hoofdondervrager.
‘Wist u dat Lopez dood was?’ zegt zijn collega.
‘Nee.’
‘Wist u dat Lopez een agent was van de Amerikaanse geheime dienst?’
Gerhards mond valt open.
‘U was niet de enige die belangstelling had voor de persoon van Moritz Schneider.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten