[Wat voorafging]
Het teleurstellende bezoek aan Dreyfuss heeft Alois Hahn al snel, al na het weekend, uit zijn geheugen gewist. Deze missie heeft niet plaatsgevonden. Dreyfuss is niet belangrijk. Hij is gewoon een oninteressante man. En er zijn andere zaken die Hahns aandacht opeisen. Want zijn radertjes hebben niet stilgestaan. De link met de neonazi’s, dat verdient echt nadere uitwerking.
Als Weiss maandag komt klagen dat Gerhard nu volledig van de radar verdwenen lijkt, knikt hij. ‘Verdwenen he?’ zegt hij.
‘Al een week,’ zegt Weiss. ‘Sinds dat steunpunt is gesloten, heeft niemand hem gezien. Ik ben wel vijf keer bij zijn flat wezen kijken. Zijn auto staat op de parkeerplaats. Maar van de man zelf geen spoor.’
‘Ja,’ zegt Hahn, ‘dat was te verwachten.’
‘Zelfs de buren weten van niets.’
‘De operatie is in een nieuw stadium,’ zegt Hahn.
‘Een nieuw stadium?’ zegt Weiss geschrokken.
‘We vergeten Gerhard voorlopig. We concentreren ons op de nazi’s,’ zegt Hahn.
‘Aha,’ zegt Weiss. ‘Zeg maar wat ik doen moet.’
‘Jij even niets,’ zegt Hahn zelfverzekerd. ‘Deze is voor mij.’
Hij heeft namelijk een plan. Hij ziet het haarscherp voor zich.
En hij voert het uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten