366. Krebs

[Wat voorafging]

Krebs steekt van wal met een tirade over de nieuwe, jonge militanten.
Maar Hahn onderbreekt hem. ‘Dat is wat jij weet?’ zegt hij.
Krebs zwijgt, en kijkt hem peinzend aan.
‘Hm...’ zegt hij.
‘Ja?’
‘Metzger he? Die sportscholen... Dat is natuurlijk wel een factor waar je rekening mee moet houden.
‘Ja?’
‘Een onderzoek, zei je? Wat voor onderzoek?’
‘Wij onderzoeken een infiltratie in die anarchistische organisatie, het Roodfront.’
‘Nee, nee,’ zegt Krebs beslist.
‘Irmgard Konopka, dat soort mensen.’
‘Nee, o nee.’
‘Een aanslag?’
‘Een aanslag?’ zegt Krebs, plotseling met meer interesse. ‘Zei je een aanslag?’ Hij buigt zich over zijn theekop en knikt herhaaldelijk. ‘Het zal toch niet waar zijn,’ knort hij.
‘Wat zal toch niet waar zijn.’
‘Een aanslag op Brandt?’ vraagt Krebs scherp.
‘Een aanslag op Brandt!?’ zegt Hahn perplex.
‘Dat is wat de ronde doet, he. En inderdaad, die Roodfrontvrienden van jou, dat zou daarbij een rol kunnen spelen. Een aanslag op de Bondskanselier, die in de schoenen wordt geschoven van Staüberle en Konopka. Ja, daarover doen geruchten de ronde. Niet heel concreet. Maar… Ja, uitgesloten is dat niet. Dat lijkt me zelfs heel goed denkbaar. Maar of dat realistisch is? Het zou natuurlijk wel een zegen zijn, he. Laten we wel wezen. Deze weerhaan. Deze revisionistische brekebeen…’
Hij zwijgt en kijkt Hahn scherp aan. ‘Niet door mijn jongens, dat kan ik je verzekeren. Die hebben heel andere interesses. Maar Metzger. Ja. En wie zei je ook weer, Kasinke? Ja, die zeker. Die zie ik daar zeker voor aan. Dat hoort bij de oude krijgers. Dat zit al jaren te popelen…’
‘En Gerhard?’
‘Wie?’
‘Emmerich Gerhard?’
‘Ken ik niet,’ zegt Krebs hoofdschuddend. ‘Maar interessant. Zeker interessant...’ Hij schudt zijn hoofd. ‘Is dat het?’ zei hij ‘Is dat waar jullie naar op zoek zijn?’