‘En Teeny?’
Ze kijkt hem aan.
‘Je haat haar. Je minacht haar.’
‘Ze is gek,’ zegt Schöngeist zachtjes
Konopka schudt het hoofd. ‘Nee, ze is niet gek,’ zegt ze. ‘Ze is onontwikkeld. Ze reageert primair. Ze kan haar gevoelens niet onder woorden brengen. Maar met haar gevoelens is niks mis.’
‘Denk je dat ik dit leuk vind?’
‘Dit is niet voor leuk. Dit is ernst. Dit is de illegaliteit Helmut. We staan buiten de samenleving. En dat is onze eigen bewuste keus. Ook jouw keus.’
‘Ik...’
‘En we hebben niets anders dan elkaar. We hebben elkaar nodig Helmut. We kunnen niet overleven zonder elkaar. Zonder volledige, onvoorwaardelijke solidariteit. Ja? Snap je dat?’
Ze pauzeert even en kijkt hem onderzoekend aan.
‘Snap je dat? Volledige solidariteit!’
‘Ja, dat snap ik wel. Maar...’
‘Maar...?’
‘Ik wist niet dat ik hierin terecht zou komen.’
Ze lacht. Een beetje treurig. ‘We zijn uit de partij gestapt omdat de partij een fossiel was, ja? Daar hebben we over gesproken. Omdat de analyses van de partij niet meer klopten. Omdat er een alternatief was. Omdat de echte dynamiek van de linkse beweging was overgegaan op groepen als die van Hans en Gretel. Of niet soms?’
‘De echte dynamiek,’ zegt Schöngeist, schamper nu. ‘Noem jij dit dynamiek? Deze zwijnenstal? Deze, deze stagnatie! Een beetje vrij zijn, een beetje high zijn en een beetje terreur moet er godverdomme ook bij zijn.’
‘Juist!’
‘Niet dan?’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten