387. Generalbundesanwalt

[Wat voorafging]

‘Hm, hm,’ gromt Ludwig. ‘Hoe waarschijnlijk is dit allemaal?’
Zaug kijkt hem bedachtzaam aan.
‘En dat SPD-congres?’
‘Dat begint morgen.’
‘En de Bondskanselier…?’
‘Arriveert vandaag in Berlijn,’ vult Zaug aan. ‘De kanselier verblijft op het Slot Bellevue. Zoals gebruikelijk.’
Ludwig schuift geërgerd de dossiermap die voor hem op zijn bureau ligt heen en weer. Plant de nagel van zijn wijsvinger op een plek in de tekst.
‘Er zijn schijnbaar ook neonazi’s bij betrokken,’ zegt hij boos.
‘De neonazi’s zijn al eerder in verband gebracht met de Roodfront-anarchisten,’ zegt Zaug voorzichtig. ‘Vorige maand…’
‘En die Messler, of hoe heet hij?’
‘Messler,’ bevestigt Zaug. ‘Messler en Kasinke.’
‘Bekend?’
‘Messler zou een sportschoolhouder zijn,’ zegt Zaug. ‘Maar over hem is tot dusver niets aan het licht gekomen. Kasinke kennen we. Een ex-politieman. Die is in ‘68 uit de dienst ontslagen, na een geval van excessief geweld.’
‘Ja?’
‘Wilt u meer weten?’
‘Ja.’
‘Het is een taxichauffeur,’ zegt Zaug aarzelend. ‘In Keulen.’
‘Is er met hem gesproken?’
‘Er wordt naar hem gezocht.’
‘Hm,’ zegt Ludwig nadenkend. ‘Waarschijnlijk loos alarm.’ 

Zaug zwijgt.

‘Maar we kunnen dit niet negeren natuurlijk…’
Hij trekt een la open en pakt een schrijfblok, dat hij openslaat, en waarin hij op het eerste blad noteert wat hij aan zijn medewerker opdraagt. ‘Twee dingen,’ zegt hij. ‘Eén, ik wil telefonisch overleggen met Rudolf Boot-Jürgens, je weet wel, de voorzitter van het College van Toezicht op de Federale Recherche. Hier, op mijn telefoon. En zo spoedig mogelijk. Twee, schakel het Bundesamt für Verfassungsschutz in, de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Ga na wat ze hebben over Emmerich Gerhard. Over Messler, over Kasinke, over Gutschein, Weiss, Hahn, de hele meute.’
Zaug schrijft mee.
‘O, en drie, vraag Eberle of hij even bij me langsloopt.’