401. Portofoon

[Wat voorafging]

Schulze steekt een sigaret op.
‘Zou je dat wel doen?’ teemt Kessler
‘Waarom niet?’
‘Je krijgt er slecht zaad van.’
‘Jezus man, dat is wel de minste van mijn zorgen. Ik hoef maar naar een vrouw te kijken en ze is zwanger.’
‘Ha ha.’
‘Takketakketak,’ zegt Schulze. ‘Takketakketak.’
‘Ik heb wel zin in een wijf,’ zegt Kessler.
Schulze lacht.
‘Later,’ zegt hij. ‘Als deze klus erop zit. Dan gaan de bloemetjes buiten.’
Daar denken ze alle drie over na.
In de stilte begint de portofoon te kraken, die nog op tafel staat waar Gerhard hem heeft neergezet.
‘Alpha, alpha, bent u daar?’
Schulze veert op van zijn brits. ‘Verdomd, het is Schlau,’ zegt hij.
‘Schlau? Wie is Schlau?’ zegt Kasinke.
‘Zo noemen we hem,’ zegt Kessler. ‘Je kent hem wel, die eikel. Schlesinger heet hij eigenlijk. Werkt die hier tegenwoordig? Zit die in Berlijn?’
Maar Schulze antwoordt niet. Hij staat op en liep naar de portofoon. Hij drukt de zendknop in.
‘Hier Alpha,’ zegt hij. ‘Bent u dat Charlie? Over.’
‘Bravo is binnen,’ zegt Schlesinger.