Gerd Kaminsky deelt mee dat hij die week thuis werkt. Aan een rapport dat in essentie een update is van de veiligheidsanalyse waarover Gerhard vrijdag in Düsseldorf met Kloster heeft gepraat. Weiss en Hahn zijn op expeditie geweest. Ronald Weiss, een grote, blonde, wat lethargische Rijnlander, rapporteert over een reis naar München, om een melding na te trekken van een autodiefstal die zou zijn gepleegd door een antiautoritaire groepering. Een vergeefse reis; de melding betrof een geval van joyriding, dat al was opgelost toen hij arriveerde. Alois Hahn, die zijn tegenpool lijkt, een broodmagere knul met woest zwart haar, een soort Kafka, maar met kleine cynische oogjes, was in Hannover om geruchten te onderzoeken over een comité dat ondersteuning biedt aan het Roodfront. Ook hij heeft niet veel voortgang geboekt.
Gerhard laat de beurt aan zich voorbijgaan. Fischler zelf meldt dat hij om half twaalf een bespreking heeft op het hoofdbureau van politie in Bonn. Daarna deelt Gerhard de rapporten uit. Gerda noteert wie welk rapport voor zijn rekening neemt. Het Lösch-rapport gaat naar Kaminsky, die het Roodfront behartigt. Om kwart voor elf is de vergadering voorbij. De medewerkers beginnen met elkaar te praten, en er wordt geschoven met stoelen. Ze verlaten het vertrek, alleen of in groepjes. Drechsler probeert Fischler aan te spreken als die opstaat, maar die kijkt ongeduldig op zijn horloge en wimpelt hem af. Pfau bladert nog even in haar aantekeningen en pakt haar spullen bij elkaar. Als ze de deur uitloopt, werpt ze een snelle blik op Gerhard en bloost opnieuw. Gerhard zelf maakt nog geen aanstalten om op te staan. Hij heeft weer last van een halve erectie. De stompzinnige geilheid van de verveling. Van de uitzichtloosheid van dit alles.
Gerhard laat de beurt aan zich voorbijgaan. Fischler zelf meldt dat hij om half twaalf een bespreking heeft op het hoofdbureau van politie in Bonn. Daarna deelt Gerhard de rapporten uit. Gerda noteert wie welk rapport voor zijn rekening neemt. Het Lösch-rapport gaat naar Kaminsky, die het Roodfront behartigt. Om kwart voor elf is de vergadering voorbij. De medewerkers beginnen met elkaar te praten, en er wordt geschoven met stoelen. Ze verlaten het vertrek, alleen of in groepjes. Drechsler probeert Fischler aan te spreken als die opstaat, maar die kijkt ongeduldig op zijn horloge en wimpelt hem af. Pfau bladert nog even in haar aantekeningen en pakt haar spullen bij elkaar. Als ze de deur uitloopt, werpt ze een snelle blik op Gerhard en bloost opnieuw. Gerhard zelf maakt nog geen aanstalten om op te staan. Hij heeft weer last van een halve erectie. De stompzinnige geilheid van de verveling. Van de uitzichtloosheid van dit alles.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten