‘Moritz,’ verbetert Weiss.
Maar Campe schudt het hoofd. ‘Hier werd hij door iedereen Mehmet genoemd,’ zegt hij. Een woesteling met griezelig bleekblauwe ogen. Ze zijn ‘s avonds in Hannover aangekomen en later zijn ze met Hannah naar een jongerencentrum gegaan in het Centrum. De Mausefalle. Daar hebben ze contact gehad met linkse studenten, maar het fijne weet hij er niet van. Ja, waarschijnlijk zijn het deze terroristen geweest die dezelfde nacht een aanslag hebben gepleegd op het paleisje in het park Herrenhausen. Er was ook sprake van een autodiefstal. Nee, hij heeft daar geen contact over gehad met de politie Hannover. Zijn burgerplicht? Nee, hij besefte dat niet. Herr Weiss moet goed begrijpen dat het Bureau van de Evangelische kerk niets, helemaal niets met deze… met deze terreurdaden van doen heeft.
De terroristen zijn overigens de volgende dag al weer vertrokken.
Nee, daar is hem niets over bekend. Nee, absoluut niets.
Nee, Hannah Maas, nee. Nee, eerlijk gezegd.
Nee, Hannah Maas heeft hij al een paar dagen niet meer gezien.
Nee, Hannah Maas, ja, in zekere zin kun je dat wel zeggen.
Al was het natuurlijk een groot woord.
Ja, verdwenen. In zekere zin is ze sinds een paar dagen verdwenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten