‘En nu?’ zegt Schneider. Hij loopt naar het raam en kijkt naar buiten. Op de binnenplaats staat zijn auto in het licht van de booglampen. Geen kip op straat.
‘En nu?’ herhaalt hij.
‘Het contact is verbroken zeg je. Kun je het herstellen?’
‘En nu?’ herhaalt hij.
‘Het contact is verbroken zeg je. Kun je het herstellen?’
‘Misschien.’
Hij kijkt Gerhard aan.
‘Als het moet. Als ik een goed verhaal heb…’
‘Ga zitten, zegt Gerhard.
De jongen gaat gehoorzaam aan tafel zitten.
‘Fase twee,’ zegt Gerhard.
Fase twee?
‘We gaan het grondiger aanpakken. We gaan je opschalen.’
Opschalen?
Gerhard haalt een bundel bankbiljetten uit zijn zak, en telde vijftig biljetten van honderd af. Daarna splitst hij het geld. Duizend mark laat hij liggen. Vierduizend steekt hij weer in zijn zak. ‘We gaan je belangrijker maken,’ zegt hij. ‘Niet zo maar informant. Je gaat ze leveren waar ze behoefte aan hebben.’
‘He?’ zegt de jongen verward. ‘Wat bedoelt u?’
‘Wat denk je?’
Schneider aarzelt. ‘Waar wie behoefte aan hebben?’ zegt hij.
Gerhard wacht af.
‘Documenten?’
‘Documenten? Wat voor documenten?’
‘Ik weet niet,’ zegt de jongen. ‘Paspoorten, geboortebewijzen? Dat soort dingen. Als ze die willen drukken…’
‘Hoe bedoel je? Zelf drukken?’
‘Ja?’
‘Vergeet dat maar,’ zegt Gerhard.
‘Maar ze vinden het wel belangrijk, om daar over te beschikken.’
Gerhard lacht minachtend. ‘Dat is onmogelijk,’ zegt hij. ‘Als ze documenten nodig hebben, dan moeten ze die stelen.’
Stelen?
‘Kun je niets anders bedenken?’
Schneider schudt nors het hoofd.
De jongen gaat gehoorzaam aan tafel zitten.
‘Fase twee,’ zegt Gerhard.
Fase twee?
‘We gaan het grondiger aanpakken. We gaan je opschalen.’
Opschalen?
Gerhard haalt een bundel bankbiljetten uit zijn zak, en telde vijftig biljetten van honderd af. Daarna splitst hij het geld. Duizend mark laat hij liggen. Vierduizend steekt hij weer in zijn zak. ‘We gaan je belangrijker maken,’ zegt hij. ‘Niet zo maar informant. Je gaat ze leveren waar ze behoefte aan hebben.’
‘He?’ zegt de jongen verward. ‘Wat bedoelt u?’
‘Wat denk je?’
Schneider aarzelt. ‘Waar wie behoefte aan hebben?’ zegt hij.
Gerhard wacht af.
‘Documenten?’
‘Documenten? Wat voor documenten?’
‘Ik weet niet,’ zegt de jongen. ‘Paspoorten, geboortebewijzen? Dat soort dingen. Als ze die willen drukken…’
‘Hoe bedoel je? Zelf drukken?’
‘Ja?’
‘Vergeet dat maar,’ zegt Gerhard.
‘Maar ze vinden het wel belangrijk, om daar over te beschikken.’
Gerhard lacht minachtend. ‘Dat is onmogelijk,’ zegt hij. ‘Als ze documenten nodig hebben, dan moeten ze die stelen.’
Stelen?
‘Kun je niets anders bedenken?’
Schneider schudt nors het hoofd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten