190. Hohenfels

[Wat voorafging]

‘Een lastige zaak,’ zegt Von Hohenfels tenslotte. ‘Maar laten we het eens onder een andere invalshoek bekijken. Een bureau dat tot taak heeft de bestrijding van politiek gemotiveerde gewelddaden, dat moet er op een gegeven moment toch gewoon hard aan toe gaan. Deze Staüberle-Konopka-groep, dat kun je toch met de beste wil van de wereld niet zien als een progressieve kracht.’ Hij glimlacht achter zijn brillenglazen. ‘Wij liberalen, wij zijn natuurlijk voorstanders van de vrije ontplooiing van het individu,’ gaat hij verder, ‘maar dit soort ontplooiing is niet bepaald wat wij daarbij voor ogen hebben. Dit zijn terreurdaden, en terreurdaden, die zijn, dat zul je met me eens zijn, in wezen alleen maar een ander gezicht van het imperialisme. Een imperialisme dat zich hier als het ware vertoont als zijn eigen negatie, dat als zodanig bestreden moet worden. En als jouw Herr Gerhard dat doet door in deze club te laten infiltreren, áls hij dat doet, dan moeten we vaststellen dat, hoe verachtelijk zijn werkwijze misschien ook is, infiltratie op zich geen illegaal middel is. En als er bij het tot stand brengen van een infiltratie misschien hier en daar brokken worden gemaakt, dan moeten we niet onmiddellijk moord en brand schreeuwen. Eigenlijk in tegendeel.’
Hij kijkt voorzichtig naar de licht hijgende man naast zich. Kaminsky laat, als ze eenmaal langs de Rijn wandelen, zijn dikke oogleden zover laten zakken dat zijn ogen nauwelijks nog te zien zijn.
‘Ik zeg, we moeten deze situatie beschouwen als een kans,’ zegt Von Hohenfels. ‘We moeten daar met beleid mee omgaan.’
‘Beleid, beleid,’ sputtert Kaminsky.