229. Gerhard

[Wat voorafging]

De affaire met Pohl sterft na woensdag een stille dood in de pers, en de inbraak in Harsum baart buiten de regionale kranten weinig opzien. Meyer van het Bundesamt laat niets meer van zich horen. Gerhard, in zijn flat in Raderthal, luistert naar muziek. Hij heeft een overvloed aan tijd om na te denken. En te wachten op onverwachte telefoontjes.
Op vrijdagmorgen gaat zijn toestel over.
‘Ja?’
‘Emmerich?’
Het is Magda.
‘Wat is er aan de hand?’ zegt hij botter dan eigenlijk de bedoeling was.
‘Er is een probleem met Sophie,’ zegt ze met een klein stemmetje.
‘Sophie?’
‘Sophie. Je kent haar wel.
‘Nee,’ zegt hij.
‘Ze is ons bruidsmeisje geweest.’
‘Dat kind?’
‘Ze is inmiddels tweeëndertig,’ zegt Magda. ‘En het gaat niet goed met haar.’
Hij denkt even na. ‘Wat moet ik daarmee?’
‘Kom je alsjeblieft?’
‘Komen?’
‘Alsjeblieft.’
‘Waar woon je eigenlijk?’
‘In Mülheim.’
‘Am Kuhlendahl?’ zegt Gerhard. ’Zo, je hebt het huis dus aangehouden.’
‘Daar gaat het nu niet om,’ zegt Magda nerveus.
Hij laat zich ompraten en rijdt naar Mülheim.